Dimitri Verhulst

35ste Nacht van de Poëzie als immer zonder wanklank

Door Reinder Storm

Dichtbundels verkopen moeizaam, maar bijna tweeduizend bezoekers laten zich tot diep in de nacht met graagte inpakken. Ademloos luisterend naar wat er geboden wordt. Deze 35ste Nacht van de Poëzie begint met de vraag: ‘Wat is het geheim van de Nacht van de Poëzie?’, gesteld door Nacht-presentator Piet Piryns.

Lees meer

Bomaanslag? We nemen nog een glas

Recensie door Geurt Franzen

Doorzakken, is dat het ultieme gevoel van vrijheid? Voor de hoofdpersoon in Spoo Pee Doo van Dimitri Verhulst (1972) lijkt dat er wel op. Van kroeg naar kroeg, je vol laten lopen met drank en hier een daar een snuif cocaïne.

Lees meer
9
feb

Boeken benefiet voor vluchtelingenkinderen

Onder de titel Een nieuw hoofdstuk wordt een grote literaire benefietavond gehouden voor vluchtelingenkinderen. Vele auteurs hebben zich hierbij aangesloten en treden die avond belangeloos op in een uniek programma dat in en samen met de Stadsschouwburg Amsterdam wordt georganiseerd.

Lees meer

Ik steek de Styx over en ik neem mee

Recensie door Martin Lok

Soms is fictioneel bedrog zo ongelofelijk, en daarmee zo overtuigend, dat het niet de verbeelding maar de werkelijkheid tart. De dunne scheidslijn tussen fictie en feiten wordt dan weggeblazen, om de lezer of kijker met een permanent gevoel van onbehagen achter te laten.

Lees meer

Nijmeegs Boekenfeest groot succes

Door Ingrid van der Graaf

De grote zaal van concertgebouw De Vereeniging in Nijmegen was zaterdagavond 16 maart tot de nok gevuld toen  stadsdichter Marijke Hanegraaf  met haar gedicht Gravenbrug het Nijmeegs Boekenfeest opende.

Lees meer

Over tien dagen start het Nijmeegs Boekenfeest

Agenda

Het Nijmeegs Boekenfeest is inmiddels een begrip in de regio. Op 16 maart a.s. zijn onder meer Kees van Kooten, Dimitri Verhulst, Oek de Jong en Joost Conijn te gast.

Lees meer

Recensie door: Albert Hogeweij 

Na De zeven laatste zinnen levert Dimitri Verhulst met De intrede van Christus in Brussel (in het jaar 2000 en oneffen ongeveer) een tweede titel in korte tijd die niet enkel iets met het christendom heeft uitstaan, maar ook met Ensor.

Lees meer

Recensie door: Albert Hogeweij

Recensie door Albert Hogeweij

In het Haydn-jaar 2009 liet Dimitri Verhulst zich op verzoek van het Ensor Strijkkwartet inspireren door Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze van Joseph Haydn. De wens van het strijkkwartet was om deze muziek eens ontkoppeld te zien van het religieuze gegeven, en de zeven laatste zinnen die Christus aan het kruis sprak te benaderen vanuit de realiteit van alledag anno nu.

Lees meer

Recensie door: Hilde van Vlaanderen

Recensie door Hilde van Vlaanderen

Welke laatste liefde?

Martine Withofs is begin dertig, als zij met haar nieuwe man Wannes en haar zoon Jimmy uit haar eerste huwelijk een reisje met de bus naar het Zwarte Woud maakt.

Lees meer

Dimitri Verhulst - Godverdomse dagen op een godverdomse bol

Formuleerkunst als kermisattractie

Sinds De helaasheid der dingen ben ik een fan van de schrijver Dimitri Verhulst. Nog maar vrij recent dus. Toen de aankondiging kwam dat zijn laatste boek met de door de Bond tegen het Vloeken ongetwijfeld niet met gejuich ontvangen titel Godverdomse dagen op een godverdomse bol voor niets bij de nieuwste Humo zou zitten, heb ik iemand die toch in Vlaanderen moest zijn, opdracht gegeven dat weekblad met het boek voor me te kopen.

Lees meer

Dimitri Verhulst (1972)

Dimitri Verhulst (Aalst, 1972) is een geëngageerd auteur van verhalen, poëzie, romans, columns en andere publicaties en zegt daar zelf over: ‘Ik heb het tegendeel van een writer’s block.’

Als ongewenst kind in een gewelddadig gezin, wordt hij op 12 jarige leeftijd door zijn moeder het huis uit gezet.

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

22 april 2009

Recensie "'t Manco" - Georges Perec

Waarin een handicap tot een bijzondere kracht wordt

door Rein Swart

Dit Franse boek uit 1969, dat veel in zich heeft van een postmoderne roman, is geschreven zonder de letter “e”. Dat genereert op zich al een soort proza dat anders is dan wanneer de schrijver zonder inperking zou schrijven. Perec zegt zelf in een naschrift dat zijn vormdwang voortkwam uit blufpraat, maar dat het vervolgens een stimulans bleek te zijn voor een fris glansrijk proza.

Lees meer