Column
- Inge Meijer
Subcutaan
Over de dood die we ver van ons willen houden. En als die zich toch voordoet, met woorden komt die tijdens het leven van de gestorvene niet bij ons waren opgekomen. Komt het door Joan Didion? Haar boek Het jaar van magisch denken, over de dood van haar man John Gregory Dunne. Waarin ze steeds…
- Hettie Marzak
Paradijsvogel
Midden in de nacht werd ik wakker van de sirenes van twee, drie brandweerwagens. Het geluid vervaagde niet in de verte, zoals in andere nachten, maar bleef dichtbij hangen. Ik vroeg me af waar de brand zou zijn, maar viel toen weer in slaap met de zelfzuchtige gedachte dat het niet mijn huis was. De…
- Inge Meijer
Ontroering
Het gebeurt allemaal hier, in de tuin, en de lucht erboven, met de heg zoals Annie M.G. Schmidt die beschreef in de verhalen van Jip en Janneke. De hoge ligusterhaag die de tuin omringt. Verhalen die geïnspireerd lijken op de buurt waar ik nu woon, Deventer noord. Alles in het noorden heeft iets basaals, iets…
- Michiel van Diggelen
Vergeten schrijvers
Er zijn vergeten groenten en vergeten schrijvers. Vergeten groenten maakten de afgelopen tien jaar een opvallende comeback. Postelein en pastinaak vonden hun weg terug naar de kookpot. Ik zie de plaatselijke groenteman Bergsteijn nog handenwrijvend achter zijn toonbank staan: ‘Die vergeten groenten doen mijn kassa rinkelen.’ Voor vergeten Nederlandse schrijvers geldt dat bepaald niet. De…
- Hettie Marzak
Dierenleed en dierenliefde
Er zijn boeken waarvan je spijt hebt dat je ze gelezen hebt. Jaren geleden kocht ik een boek van Jeffrey Moore, Het laatste genootschap der dieren. Ik had me een soort Watership Down voorgesteld, maar de inhoud beschreef minutieus manieren om wereldwijd dieren te martelen. Als afschrikwekkend voorbeeld, dat wel, maar ik had er al…
- Inge Meijer
De overkant
Toen de man nog sliep, ging ik naar de rivier. De vermoeidheid van een lang ziekzijn moest eruit. Ik liep over de zomerdijk naar de Kapjeswelle. De zon scheen van opzij in mijn linkeroog. Er stond een onverwacht straffe wind, ik had een vestje aan. Voor de brugopgang stopte ik voor een voetgangerslicht. Op de…
- Michiel van Diggelen
Ontluistering
‘Aan het einde zullen er, net als in het begin, alleen de doden zijn.’ Deze zin is een van de treffende zinnen in de geweldige historische roman van Antonio Scurati over het leven van Mussolini. Dit is waar het om draait. Het fascisme vestigt zich met geweld. Op de golf van angst en frustratie onder…
- Hettie Marzak
Heldin
Vorige week heb ik alweer een boek over Jeanne d’Arc gekocht. Ze staat bovenaan mijn lijstje van heldinnen, dat ook Boudicca, Catharina de Grote en Rosa Parks bevat. En de koningsdochter uit het Lied van Heer Halewijn. Vrouwen die dingen deden die ik nooit zou durven. Blijkbaar heeft Jeanne meer mensen gefascineerd, want als je…
- Michiel van Diggelen
De hel zijn de anderen
Vroeg of laat kom ik toch altijd weer terug bij Voskuil. Wat is hij toch een geweldenaar. In mijn bespreking van de eerste twee delen van zijn Dagboek op deze site was ik niet bepaald scheutig met loftuitingen. Ik miste de samenhang van Het Bureau en ik vond het allemaal wat sikkeneurig en hakkerig, maar…
- Inge Meijer
Verliefd geworden
Ik was te vroeg bij het gebouw in Den Haag waar een interview met Siri Hustvedt zou plaatsvinden. Er stond een jonge vrouw op het trottoir voor zich uit te staren. Ik ging erbij staan. Toen liep ik over het trottoir, sloeg een hoek om. Keek naar skateboardende kinderen in een zijstraat, liep terug, observeerde…
- Hettie Marzak
Golfbeweging
Geschiedenis voltrekt zich in golven. Een idee groeit uit tot een stroming, die aanzwelt tot de branding, oprijst tot een hoogtepunt en langzaam weer afneemt. Tot het getijde weer opnieuw begint. Ik kreeg een ansichtkaart uit het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam, met de iconische foto van Dolle Mina’s die hun trui omhoogtrekken om de tekst…
- Inge Meijer
Alles in golven
Deze column, ik krijg niet gezegd wat ik wil zeggen. Het begon met een debatavond over Gaza, ik hoopte er iets te horen waardoor ik schuldgevoel tot daadkracht zou kunnen omzetten. Daar wilde ik het over hebben. En ik lees Een tuin voor verloren benen van de Palestijnse schrijver Mahmoud Jouda. Een verschrikkelijk boek hoorde…
