Recensies

  • Etty Hillesum: worden wie je bent

    Recensie door: Michiel van Diggelen
    Etty Hillesum: worden wie je bent

    ‘Etty Hillesum bewijst dat het hart een spier is die getraind kan worden.’ Die uitspraak van Bep van Muilekom haalt Jan Oegema aan in Een apart soort moed. Etty Hillesum nu. Etty Hillesum beschouwde zichzelf niet als voltooid. Ze bleef haar afkomst, ideeën en ervaringen onderzoeken en zocht daarbij nadrukkelijk de hulp van anderen. Gaandeweg ontwikkelde…

    Lees verder

  • Een joodse vluchteling in de 18e eeuw

    Recensie door: Joke Aartsen
    Een joodse vluchteling in de 18e eeuw

    ‘Een lauwe lentebries streelt zijn wangen. De mensen lopen langs, maar groeten niet’. De verteller van Ik ben Aizaak geschreven door Lammert Voos opent deze korte roman in de stijl van de lichte lenteavond die de kleur van de gedachten van de oude Aizaak bepaalt. Een waarzegster in Praag voorspelde hem als jonge man dat hij…

    Lees verder

  • Een trauma als een veenbrand

    Recensie door: Adri Altink
    Een trauma als een veenbrand

    Wie volkomen onbekend met het werk van de Oostenrijker Kaiser-Mühlecker begint aan diens Brandende velden, zou aanvankelijk de indruk kunnen krijgen een familiesaga te lezen waarin zich blijkbaar ernstige tragedies hebben afgespeeld, maar die zich ontwikkelt langs een verhaallijn die je misschien wel enigszins gezapig zou kunnen noemen. Er zijn vooral herinneringen van het hoofdpersonage Louisa Fischer aan…

    Lees verder

  • Zwarte spiegels

    Recensie door: Els van Swol
    Zwarte spiegels

    Het boek Vriendschap van Chris Keulemans (Tunis, 1960), de reizende schrijver, journalist, moderator, leraar en debatvoorzitter, begint ‘keurig’ met een definitie van het begrip vriendschap. Allereerst als motto (‘Vriendschap is een vorm van radicale hoop’, Nadia Bouras) en in de lopende tekst die van de Romein Cicero: ‘Een tweede ik.’ Keulemans is het niet met…

    Lees verder

  • Even naar een vertraagd leven

    Recensie door: Marjet Maks
    Even naar een vertraagd leven

    Vertraagde tijd is vernoemd naar het gelijknamige verhaal van Konstantin Paustovki en heeft een afbeelding van de zomerse sfeer van een schilderij van Isaac Israëls op de omslag. Dat Nicolien Mizee met Een gloeiende stuiver en Marijke Schermer met September in de rain een plaatsje hebben gekregen tussen grote namen als Boenin, Paustovski en Tsjechov…

    Lees verder

  • Een vat vol verlangen

    Recensie door: Ben Koops
    Een vat vol verlangen

    Wie kan er ooit genoeg krijgen van de liefde? De liefde bezingen is een eindeloze taak omdat we nooit uitgekeken zijn op de geliefde. Het vangen van de geliefde in al haar vormen is een grenzeloos spel, door dichters verheerlijkt. Iemand die de liefde ruim baan wil geven in haar werk is Elly de Waard (1940) van wie er nu bij uitgeverij De Harmonie een selectie verschenen…

    Lees verder

  • De nacht bood troost in alle denkbare geledingen

    Telkens ga je weer, ook al ken je de bezwaren. Niet elke dichter is goed verstaanbaar. Sommige poëzie is beter te lezen dan te beluisteren. De muziek tussendoor is soms veel en veel te hard – en toch ga je weer. Naar de Nacht van de Poëzie. Dit jaar in Utrecht was de 43ste editie.…

    Lees verder

  • Inge Meijer

    Wat er speelde

    Wat er speelde

    Een vriendin raadde me een sportschool aan. Niet dat ik er een zocht, maar ze wist dat ik aan mijn conditie wilde werken. De dag erop toog ik erheen, liet me rondleiden, schreef me in. Het voelde goed. Daarna ging ik naar de stad, om sportkleding te kopen.   Wat er speelde. De kistvormige ombouw in…

    Lees verder

  • Let op. Sta paf. Zeg het voort.

    Recensie door: Adri Altink
    Let op. Sta paf. Zeg het voort.

    ‘Het luchtruim wordt steeds leger. In Noord-Amerika zijn er drie miljard vogels minder dan een halve eeuw geleden. In Europa vijfhonderd miljoen minder. In Groot-Brittannië drieënzeventig miljoen minder’. Het gaat de schrijver van deze regels, Robert Macfarlene, aan het hart. Het citaat is de opening van Het vogelboek van hem dat dit jaar verscheen. Je…

    Lees verder

  • Uit de as herrezen

    Recensie door: Mina van Hooijdonk
    Uit de as herrezen

    Feniks is de debuutroman van Jacky Kuiper. Het schrijfproces nam zo’n tien jaar in beslag en maar liefst vier versies haalden de eindstreep niet. De uiteindelijke roman bestaat uit een aantal losse verhalen uit het leven van het hoofdpersonage Eva. In niet-chronologische volgorde neemt Kuiper de lezer mee door haar leven. Het boek is deels…

    Lees verder

Recent