Ab Visser
- Column
Vergeten schrijvers
Er zijn vergeten groenten en vergeten schrijvers. Vergeten groenten maakten de afgelopen tien jaar een opvallende comeback. Postelein en pastinaak vonden hun weg terug naar de kookpot. Ik zie de plaatselijke groenteman Bergsteijn nog handenwrijvend achter zijn toonbank staan: ‘Die vergeten groenten doen mijn kassa rinkelen.’ Voor vergeten Nederlandse schrijvers geldt dat bepaald niet. De…
Het leven van Johan Veeninga (1915-1966) eindigt ‘zo erg morsdood (…) op een snelweg’, zoals zijn jongste dochter (Djoeke) nogal direct over hem verwoordt in haar boek Het privédomein van mijn vader. Wat ze wil, is haar vader daarin weer tot leven brengen. Dat doet ze vooral in zijn eigen woorden, geput uit brieven en…
- Column
Flamboyant schrijver
Misschien omdat mijn ouders uit Groningen komen dat elke schrijver, die op een of andere manier aan die stad gelinkt kan worden, een bepaalde aantrekkingskracht op me uitoefent. W.F. Hermans woonde er van 1953 tot 1967 aan de Spilsluizen 17. De oudste dochter van mijn vaders broer heeft nog met Hermans zoontje Ruprecht, gespeeld. Vanuit…
