Els van Swol
Het motto van het boek Feest in Freetown van journalist en schrijver Marnel Breure luidt: ‘Dit boek gaat niet over Afrika’. Een motto dat doet denken aan de frase ‘Ceci n’est pas une pipe’ van de Belgische surrealist René Magritte: een afbeelding van een pijp is géén fysieke pijp. Maar waar gaat dit literaire non-fictieboek…
De recensenten van Literair Nederland tippen het ultieme boek dat volgens hen niet mag ontbreken in de vakantiekoffer. Boeken die werden herlezen, inspireerden, troostrijk waren, of gewoonweg zo goed dat je ze nooit meer vergeet. Lees het hieronder! Een heerlijk boek om te lezen is Narcis van Judith Fanto. Het vertelt het verhaal van de…
Het boek Memoir van een antiheld uit 1961 van de Poolse schrijver Kornel Filipowicz (1913-1990) roept meteen aan het begin al hetzelfde soort gevoel op als bijvoorbeeld Siegfried, de zwarte idylle van Harry Mulisch: dat van een zekere afschuw. Het schuurt. Filipowicz beschrijft via de ik-figuur met grote bewondering de intocht van de Duitse soldaten…
Er zijn nog steeds mensen die denken dat een vrouw van zich af kan slaan als zij wordt verkracht. Ze hebben nooit van verstijven gehoord. Er zijn ook mensen wie de naam Gisèle Pelicot niets zegt. Mannen, wel te verstaan. Onder anderen voor hen is het boek Ode aan het leven bedoeld. Onder anderen. Pelicot…
De roman Verspreid over de aarde van de Japanse schrijfster Yoko Tawada (1960, Tokio) bestaat uit verschillende lagen, zoals veel boeken. Met dit verschil dat deze roman uitnodigt om dieper te graven dan je als lezer misschien gewend bent te doen. De eerste laag bestaat uiteraard uit het verhaal zelf. Een dystopisch verhaal dat zich…
Ook dit jaar weer vroeg Literair Nederland zijn recensenten en redacteuren om hun twee Beste Boeken te noemen die zij in 2025 hebben gelezen. Dat kunnen herlezen boeken zijn, of nieuwe boeken die om allerlei redenen grote indruk op hen maakten. Uit de honderden boeken die op Literair Nederland worden genoemd kwam een diversiteit aan…
De vijfde roman van Cobi van Baars, Vacht!, begint met een cliché. In één woord heet het: ‘Knotje’. Hoe vaak wordt een bibliothecaresse of archivaris niet voorgesteld met een knotje? Denk aan juffrouw Bits van Annie M.G. Schmidt (zelf bibliothecaresse) en Wim Bijmoer of aan de film 8 Femmes. Sommige collegae van hoofdpersoon Eline hebben…
Het leven van Johan Veeninga (1915-1966) eindigt ‘zo erg morsdood (…) op een snelweg’, zoals zijn jongste dochter (Djoeke) nogal direct over hem verwoordt in haar boek Het privédomein van mijn vader. Wat ze wil, is haar vader daarin weer tot leven brengen. Dat doet ze vooral in zijn eigen woorden, geput uit brieven en…
Margot Brouwers debuut als schrijver, Sterrenstof zijn wij, draait om ‘een gemeenschappelijke visie: een coherente levensbeschouwing waarin natuurwetenschappen en zingeving elkaar versterken’. Brouwer heeft ‘als zinzoekende natuur- en sterrenkundige’ daarbij filosofie te hulp geroepen. Met name die van Spinoza (1632-1677), die hen (Brouwer is non-binair) op het spoor kwam door een van de heldere boekjes…
We vroegen de recensenten van Literair Nederland drie titels te noemen die ze deze zomer willen gaan lezen. De keuze was niet eenvoudig, het ene boek riep de titel van een ander boek op, wat soms zorgde voor een dilemma. Want noem je Een nieuw geluid, van Nyk de Vries, of toch Berghonger van Fleur JongePier?…
Meteen in de eerste paar zinnen en op de eerste pagina’s van de debuutroman van de Amerikaanse interdisciplinair kunstenaar en schrijver Anne de Marcken wordt veel maar tegelijk ook weinig informatie gegeven. We lezen dat de ik-persoon de linkerarm is kwijtgeraakt. En dat ene Janice 2 hem heeft opgeraapt en meegenomen naar het hotel. De…
Je zou met wat fantasie kunnen zeggen dat Çiler İlhans roman Een zandstorm, zeiden ze, voortborduurt op de zogeheten Aristotelische wetten. De wetten van eenheid van tijd, plaats en handeling. De tijdspanne van één dag, één plaats en één centraal staande handeling. De Turks-Nederlandse schrijfster Çiler İlhan (1972) lijkt er op een knappe manier mee…
