15 juni 2012

Zomerrubriek – Carolien Lohmeijer

Hoe staartdelingen toch leuk kunnen zijn

Aan welk kinderboek heb je goede herinneringen?
Er zijn twee boeken van Daan Zonderland die ik verslonden heb: De reisavonturen van Jeroen (omnibus) en De reisavonturen van Professor Zegellak (omnibus).Terugdenkend was Jeroen misschien wat braaf, maar nu ik Professor Zegellak er weer even bijgenomen heb, zit ik meteen weer te grinniken. Wat een fantasie!
Ik kan me herinneren dat ik niet alleen van de verhalen heb genoten, maar ook van de manier waarop het was geschreven. Eenzelfde plezier in woord- en taalgebruik heb ik daarna zelden meer ervaren.
Professor Zegellak raakt in allerlei avonturen verzeild (o.a. op de bodem van de zee waar hij kennismaakt met de leden van De Bond van Verdronken Zeelieden) en redt zichzelf en zijn vrouw Zieltje uit netelige situaties door staartdelingen (!) te maken.

Inmiddels is mij duidelijk dat Daan Zonderland het pseudoniem was van dichter Daan van der Nat (1909-1977). Dat verklaart o.a. ook het groot aantal gedichtjes in de boeken.

Welke personage in welk boek vond je een ontzettende zak of een vreselijke trut?
In een gesprek met een collega tijdens de Frankfurter Buchmesse, bleek dat we allebei genoten hadden van de autobiografische boeken van Konstantin Paustovskij (serie Privé Domein). Hij adviseerde me ook Vreugdevuur der ijdelheden te lezen van Tom Wolfe, ‘dat zul je dan ook wel mooi vinden’. Ik heb zijn advies gevolgd en ben er direct in begonnen. Ietwat naïef misschien, denk ik nu, maar hoe hij ooit een link heeft kunnen leggen tussen dit boek en het werk van Paustovskij, is mij nog steeds een raadsel.
De hoofdpersoon in Vreugdevuur der ijdelheden Sherman McCoy is een dusdanig arrogante, kortzichtige en lompe man, dat ik, elke keer als ik het boek weer oppakte boos en geïrriteerd raakte. Ik heb het nooit uitgelezen en ben dat ook niet van plan.
Als je zo’n effect op je lezers hebt, kan je overigens wel schrijven!

Welk boek heb je indertijd met plezier voor je boekenlijst gelezen?
Het eerste boek dat ik voor mijn Engelse lijst las was Pride and Prejudice.Wat een opluchting was dat! Tot dan toe was ik ervan overtuigd dat literatuur alleen maar erg moeilijk kon zijn. Maar Pride and Prejudice bleek een heerlijk boek! Daarna ben ik de The Chosen (De uitverkorene) van Chaim Potok gaan lezen op aanraden van mijn lerares. Het was een kennismaking met een geheel nieuwe cultuur, religie èn verteltraditie. Het is tevens de bron geweest voor veel wat ik daarna gelezen heb.

Welke boeken neem je mee op zomervakantie?
Van een Amerikaanse vriendin kreeg ik To Kill a Mockingbird (Spaar de spotvogel) van Harper Lee in een nieuwe vertaling van Ko Kooman uit 2010. Dit boek was volgens haar een van de belangrijkste klassiekers uit de Amerikaanse literatuur. Ik heb me ooit voorgenomen dat ik alleen nog maar klassiekers zou lezen. Ik ben er inmiddels achter dat je dan veel verloren laat gaan, en ben daar dus van afgestapt. Maar dit beroemde boek van Harper Lee gaat wel mee op vakantie, net als Het bloed in onze aderen van Bulnes dat ik onlangs heb aangeschaft en – na lezing van de bijdrage van Margriet de Koning Gans voor deze rubriek – Kind van een vreemde van Alan Hollinghurst dat ik vorig jaar cadeau kreeg.

Welk boek wil je graag herlezen?
Ik kijk altijd uit naar het herlezen van Narziss en Goldmund van Hesse. Maar mijn boekenkast bevat meer boeken die ik zou willen herlezen. De geverfde vogel bijvoorbeeld, van Kosinski. Wat een rauw boek was dat. En De Elzenkoning van Michel Tournier. Die hoofdpersoon bleef me fascineren.
En misschien laat ik De Reisavonturen van Professor Zegellak wel op mijn bureau liggen. Elke dag verzekerd van een paar pagina’s plezier!

 

Wilt u zelf een bijdrage leveren aan deze rubriek? Klik dan  hier.

Klik hier voor de bijdrage van Menno Hartman.
Klik hier voor de bijdrage van Karel Wasch
Klik hier voor de bijdrage van Albert Hogeweij
Klik hier voor de bijdrage van Margriet de Koning Gans
Klik hier voor de bijdrage van Eeke Riegen

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

19 november 2007

Net niet spannend genoeg
Door Fatima Bajja

Het lijkt alsof Sylvia Houweling alles heeft wat haar hartje begeert. Ze is getrouwd met Eddie Kronenburg, heeft twee kinderen en woont in een prachtig huis in Amsterdam-Zuid. Toch is het allemaal niet zo mooi als het lijkt. Eddie werkt namelijk in de onderwereld, hij is verantwoordelijk voor het transport van drugs.

Lees meer