Willem Jan Otten

Willem Jan Otten (Amsterdam, 4 oktober 1951) heeft een veelzijdig oeuvre van poëzie, verhalend proza, toneel, kritieken, artikelen, beschouwingen en essays op zijn naam staan. Hij brak bij een breed publiek door met zijn roman Specht en zoon (2000.)

Persoonlijk

Willem Jan Otten wordt in 1951 in Amsterdam geboren. Hij debuteert in 1973 als dichter met de bundel Een zwaluw vol zaagsel. Door de jaren heeft Otten een veelzijdig oeuvre opgebouwd. Zo schrijft hij jarenlang artikelen en beschouwingen, die in verschillende tijdschriften verschijnen. Van 1989 tot 1996 is hij redacteur van het literaire tijdschrift Tirade. Hij schrijft tevens een tijdlang als toneel- en muziekkritieken voor Vrij Nederland.

Na zijn bundel Paviljoenen (1991) verschijnen binnen enkele jaren een essaybundel, twee romans en twee toneelstukken.

In 2004 verschijnt Specht en zoon. De roman wordt goed onthaalt in de pers en wordt bekroond met de Libris Literatuurprijs 2005 en met de Inktaap 2006, een prijs die wordt toegekend door scholieren uit Nederland en België. Specht en zoon is verkocht aan Italië, Frankrijk, Duitsland en Zweden.

Willem Jan Otten is getrouwd met schrijfster Vonne van der Meer.
Bron: www.vanoorschot.nl

Bijzonderheden

  • Door de verschijning van de roman Ons mankeert niets raakt Otten betrokken in de discussie over het euthanasievraagstuk. Hij schrijft een bijdrage voor de bundel Als de dood voor het leven.
  • Otten bekeert zich tot het katholieke geloof en in 1999 publiceert hij naar aanleiding hiervan Het wonder van de losse olifanten, een rede tot de ontwikkelden onder de verachters van de christelijke religie.

Links

www.vanoorschot.nl

Werken

  • Een zwaluw vol zaagsel (1973, poëzie)
  • Het keurslijf (1974, poëzie)
  • De eend. Een epyllion (1975, poëzie)
  • Het ruim (1976, poëzie)
  • Henry II (1978, toneelstuk)
  • Ik zoek het hier (1980, poëzie)
  • Een sneeuw (1983, toneelstuk)
  • Een man van horen zeggen (1984, roman)
  • Denken is een lust (1985, essay)
  • Lichaam & blik (1986, toneelstuk)
  • Na de nachttrein (1988, poëzie)
  • Boek en film (1989)
  • Het museum van licht (1991, stukken over film)
  • Paviljoenen (1991, poëzie)
  • De wijde blik (1992, roman)
  • De letterpiloot (1994, essaybundel)
  • Ons mankeert niets (1994, roman)
  • De fuik van Pascal (1997, essay)
  • De nacht van de pauw (1997, toneelstuk)
  • Eindaugustuswind (1998, poëzie)
  • Het wonder van de losse olifanten (1999, essay)
  • Oude mensen (1999, toneelstuk)
  • Eerdere gedichten (2000)
  • Op de hoge (2003, poëzie)
  • Braambos (2004, toneelstuk)
  • Specht en zoon (2004, roman)
  • Een sneeuw en meer toneel (2006)
  • Alexander (2006, toneelstuk)
  • Waarom komt u ons hinderen (2006, essaybundel)

Prijzen

  • 1972 Reina Prinsen Geerligsprijs voor Een zwaluw vol zaagsel
  • 1981 Herman Gorterprijs voor Ik zoek het hier
  • 1992 Jan Campertprijs voor Paviljoenen
  • 1994 Busken Huetprijs voor De letterpiloot
  • 1999 Constantijn Huygensprijs voor gehele oeuvre
  • 2005 Libris Literatuurprijs voor Specht en zoon
  • 2006 De Inktaap voor Specht en zoon Bron:
    Bron: www.literaireprijzen.nl

Tekening: Martien Bos, www.antisomber.nl

Recent

14 september 2018

Een meer van wanhoop

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer