Wij zoeken donateurs!

Beste lezers,

Onlangs ontvingen wij van een bezoeker van Literair Nederland een donatie van € 100 met de vermelding: Gaat voort! Wat was dat een mooie opsteker voor ons! Want hoeveel liefde en plezier we er ook insteken, zo nu en dan doet een blijk van waardering ons zeer goed! 

Maar eerlijk gezegd hebben we dergelijke giften ook echt nodig. Literair Nederland is een organisatie die volledig door vrijwilligers wordt gerund, en de bodem van onze schatkist is in zicht. Jaarlijks gaat er zo’n € 3.000 uit aan kosten (belangrijk deel zijn portokosten) en komt er ca. € 1.400 binnen. Het verschil in beide posten is groot, vandaar dat we een beroep doen op u, bezoekers en lezers van Literair Nederland, om ons te steunen met een kleine of grote bijdrage.

Wilt u ons ook steunen?

Literair Nederland probeert zoveel mogelijk een interessante en brede selectie te maken van het enorme aanbod boeken dat verschijnt. Bij ons vindt u niet alleen de ‘grote’ namen, maar ook uitgaven van minder bekende auteurs en van kleine uitgeverijen. En we blijven aandacht besteden aan poëzie, essays, vertalingen uit minder bekende talen etc.

Om dat te kunnen blijven doen zijn wij op zoek naar donateurs, zodat u Literair Nederland kunt blijven bezoeken.

Wilt u ons steunen? 

Uw bijdrage kunt u overmaken via de rode knop, uiteraard kunt u ook rechtstreeks een bijdrage storten op rek.nr NL95 INGB 0651 3517 58 t.n.v. Literair Nederland, o.v.v. donatie.

 

Wij zijn u zeer erkentelijk!

 

Met vriendelijke groet,

Ingrid van der Graaf
hoofdredacteur

 

[donatie-knop]

 

 

Om Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via de rode knop. Waarvoor onze hartelijke dank!

Recent

26 december 2023

Beste boeken van 2023

26 december 2023

Een oeverloos bestaan

Literair Nederland - 10 jaar geleden

06 januari 2014

Een boer met een bibliotheek Een boer met een bibliotheek
Recensie door Adri Altink

Al op de eerste pagina legt Benno Bernard treffend uit waarom hij een landjonker is: ‘Gezonde buitenlucht snuif ik met welbehagen op; ik boots hier op mijn bekoorlijke platteland tussen voormalige boeren de voormalige landadel na. Daartoe bewoon ik een oud boerderijtje, cultiveer elf are grond en koester vele anachronistische inzichten, die muf ruiken in de neus van mijn tijdgenoten.’

Wie deze zinnen na lezing van het hele Dagboek (het bestrijkt de periode van 2008 tot de eerste dagen van 2013) nog eens terugpakt, merkt hoe kernachtig dat zelfportret is.