Wij vieren dit jaar een lustrum

Door de redactie

In december 2022 bestaat Literair Nederland 20 jaar. We zijn ons nog aan het bezinnen hoe we dit zullen vieren, maar daar zit ongetwijfeld een terugblik in. Nadenkend over de manier waarop wij dit lustrum zullen gaan vieren, zijn we alvast gaan grasduinen in het archief van 2021. Eerlijk gezegd waren we zeer aangenaam verrast. Wat zijn er in het afgelopen jaar veel mooie titels verschenen en hier door onze recensenten besproken. We hadden al een beetje zitten tellen en in 2021 plaatsten we zo’n honderdvijftig recensies, gaven we honderdvijftig boekentips in de rubriek De Oogst en daarbij werden er nog eens vele titels in de wekelijkse columns, interviews en fotosyntheses onder de aandacht gebracht. Het afgelopen jaar hebben wij aan zo’n kleine vierhonderd titels aandacht besteed, waarmee we hopelijk de vele bezoekers van onze site een plezier hebben gedaan.


We pikken er een paar voor u uit:

De geschiedenis in De Vriendt keert terug van Arnold Zweig, een roman die speelt in 1932 in het gebied Palestina. Recensent Hans Vervoort is enthousiast: ‘Zweig is een groot verteller die er goed in slaagt om de complexe situatie in het Jeruzalem van die tijd voor de lezer zichtbaar te maken en sympathie op te wekken voor alle partijen die in het land hun toekomst wilden realiseren.’

De situatie aldaar is jaren later nog niet veel veranderd. In Oorlogen & Oceanen van Erik Ader is het een van de thema’s. Volgens Eric de Rooij heeft Ader dit boek onder andere geschreven om ‘een menselijke stem te laten horen in het conflict tussen Joden en Palestijnen.’ En, ‘Erik Ader [legt] getuigenis af van het onrecht en het geweld dat in Israël en Palestina plaatsvindt en neemt daarin stelling. Opdat te allen tijde de menselijke maat gewaarborgd blijft. Een boodschap die gehoord mag worden.’

Ook aandacht voor poëzie, voor bijvoorbeeld Dichter des Vaderlands Lieke Marsman en haar bundel In mijn mand. Volgens recensent Albert Hogeweij getuigt deze bundel ‘van rijpheid, eerlijkheid en een milde zelfironie waarin de eigen positie wordt her-overdacht.’ Of de recensie van Rennen naar het einde van honger van Esther Jansma, waarover poeziërecensent Hettie Marzak schreef, ‘Jansma heeft vaak aan een versregel genoeg om een hele wereld op te roepen en de lezer daar midden in te trekken.’

Verrassend, en volgens recensent Huub Bartman zeer geslaagd, is de opzet van Guido van Hengel in Roedel waarin hij de geschiedenis van voormalig Joegoslavië tot de val van Srebrenica schetst.
‘Ontroerende ontmoetingen (…) worden door Guido van Hengel gekaderd in een diepzinnige beschouwing over het menselijk bedrijf in een niet al te vrolijke wereld. In het boek wordt dit, in de trant van de fotograaf Daïdo Moriyama, in beeld gebracht door portretjes van zwerfhonden in plaats van, zoals te doen gebruikelijk, portretjes van mensen.’

Marjolijn de Gender schreef aanstekelijk over de essays van Annie Dillard in De overvloed. ‘Het leest alsof Dillard op het podium staat, soms fluistert en soms schreeuwt, vertraagt en weer versnelt, haar publiek daarmee zo in haar ban houdt dat niemand na haar laatste buiging aan klappen denkt.’ Of lees de recensie van de ‘rauw, realistische roman’, Orkaanseizoen van de Mexicaanse schrijfster Fernanda Melchor, gerecenseerd door Kris Mattheeuws.


We gaan nog even door

(Her)leest u eens de enthousiaste recensie van Istvan Kops over Arc van Richard Osinga die hij besluit met: ‘Lees hoe dan ook dit boek.’ En misschien was u nog op vakantie toen de recensie verscheen van Daan Lameijer over Allah 99 van Hassan Blasim, ook die zou ik nog even opzoeken. ‘Het is een ongekend boek, dat – door meerdere critici al beweerd – de westerse literatuurconventies doorbreekt.’ Of het Verzameld proza van J. Slauerhoff, besproken door recensent Reinder Storm, ‘een monumentale uitgave die – samen met de uniform uitgegeven Verzamelde gedichten – recht doet aan een monumentaal oeuvre.’

En dan zijn er nog de besprekingen van literaire tijdschriften als Tirade, Terras, Het liegend konijn en vertaaltijdschrift Filter. Of een van de Fotosyntheses die er de afgelopen jaren op Literair Nederland zijn verschenen. Of scrol eens door de columns die wekelijks verschijnen.

En vergeet niet de interviews te lezen die in een steeds grotere frequentie op Literair Nederland verschijnen. Zoals deze met Julia Franck, over haar autobiografische boek Werelden uit elkaar, of met de Geschiedenis Prijs winnares Sandra Langereis over haar boek Erasmus. Of met Uitgeverij HetMoet en de Roemeense schrijfster Mira Feticu. Zeer de moeite waard allemaal.

 

 

Nog twee laatste tips, alleen al vanwege de prachtige en hoopvolle titel: De wereld is niet stuk te krijgen van Maxim Osipov dat volgens recensent Adri Altink ‘vol zit met zelfspot en ironie over de lotgevallen van de mens. En uiteindelijk concluderen de personages van Osipov dat ze eigenlijk gelukkig zijn.’ En (echt) als laatste de recensie van Lijn van wee en wens van Caro Van Thuyne, gerecenseerd door Ben Koops. Oh, en deze nog: De reparatie van de wereld van Slobodan Šnajder, door recensent Reinier van Houwelingen, ‘een ode aan de gewone man, die steeds maar weer als gedwongen vrijwilliger op het toneel van de geschiedenis wordt geplaatst.’

 

Boeken direct bestellen

Wilt u na lezing van een recensie het
 boek direct bestellen? Dan kan dat op Literair Nederland. Uw bestelling gaat via Bazarow, een online boekwinkel met hart voor het boekenvak. Een klein deel van de boekverkoop is voor Literair Nederland, waarmee we weer een deel van onze onkosten kunnen bekostigen.

Wij hebben het afgelopen jaar niet stilgezeten en hopen dat het komend jaar ook weer een fantastisch boekenjaar zal worden voor Literair Nederland.
Hierbij willen we dan ook alle recensenten en overige schrijvers voor Literair Nederland van harte bedanken voor hun inzet, en natuurlijk ook onze donateurs. Want zonder donaties kan Literair Nederland niet bestaan. 

 

Namens de redactie een goed Boekenjaar!

Carolien Lohmeijer
Menno Hartman
Anky Mulders
Ingrid van der Graaf

 

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

30 mei 2012

Welkome polemiek
Recensie door Olivier Rieter

De dubieuzen is een polemisch boek, waarin Alfred Birney ingaat op het belang van enkele werken van tamelijk onbekende Indo-auteurs van een eeuw en langer geleden. Met een Indo-auteur bedoelt Birney ‘een schrijver of schrijfster van gemengd bloed, zich bedienend van de Nederlandse taal en bovendien een bewustzijn van gemengde afkomst aan de dag leggende.’ (38) Volgens Birney bieden de door hem besproken boeken van vergeten schrijvers inzicht in het leven in een vele culturen omvattende samenleving.