Werkkamer Harry Mulisch open voor publiek

De werkkamer van Harry Mulisch aan de Leidsekade in Amsterdam gaat open voor publiek. Sinds het overlijden van de schrijver een jaar geleden is de werkkamer in de oorspronkelijke staat bewaard. Het ‘Harry Mulisch Huis’ geeft bezoekers de gelegenheid meer te weten te komen over het werk van één van Nederlands grootste auteurs. Elders in het pand worden wisselende literaire tentoonstellingen ingericht. Het Letterkundig Museum zal het Harry Mulisch Huis exploiteren als Amsterdamse dependance.

Harry Mulisch woonde en werkte meer dan 50 jaar aan de Leidsekade. Zijn werkkamer is een gestolde weergave van zijn oeuvre: er is geen object in de kamer dat niet verwijst naar zijn romans, gedichten, toneelwerk of essays. Andere voorwerpen kwamen er niet in; zelfs de kasten bevatten alleen boeken die hij nodig had voor zijn eigen werk. Verder staan alle eerste en later veranderde drukken van zijn oeuvre, evenals alle vertalingen, er op de planken.

Een gedocumenteerd schrijverschap, samengebracht door de schrijver zelf. Het Letterkundig Museum opereert van oudsher vanuit Den Haag. Het Harry Mulisch Huis past in een lang gekoesterde wens van het museum om als hoeder van het literair erfgoed van Nederland een eigen Amsterdamse locatie te hebben om tentoonstellingen te organiseren. Het Harry Mulisch Huis zal liefhebbers van het werk van Mulisch uit binnen‐ en buitenland aantrekken, en zich met de wisselende literaire tentoonstellingen richten op een breder publiek. De fondsenwerving voor het Harry Mulisch Huis is in volle gang. Het Letterkundig Museum tekent voor de exploitatie van het Harry Mulisch Huis, daarbij ondersteund door de Stichting vrienden van het Harry Mulisch Huis, dat zijn deuren hoopt te openen in 2013.

www.harrymulischhuis.nl

Stichting Vrienden van het Harry Mulisch Huis
Leidsekade 103
1017PP  Amsterdam
info@harrymulischhuis.nl

 

 

Recent

14 februari 2018

Gedenkteken in woorden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

18 februari 2008

Een schitterend verhaal
Door Bernadet

‘Een boek over oorlog moet je nooit chronologisch vertellen, oorlog gaat over fragmenten’, zegt Joseph O’Connor in een interview. En dat is precies wat hij gedaan heeft. Het hele verhaal begon met een gedachte die herhaaldelijk in Joseph O’Connors hoofd terugkwam. Hij ‘zag’ steeds een vrouw, Eliza Mooney, in een desolaat landschap lopen op zoek naar iemand.

Lees meer