Waar mooie initiatieven en poëzie elkaar ontmoeten – deel 2

door Carolien Lohmeijer

Vorige week twitterde Dichter des Vaderlands Lieke Marsman het volgende: ‘Lieve mensen, ik vraag dit niet lichtzinnig: HELP MIJ hier een succes van te maken. Vanaf vandaag zamel ik geld in voor @AYAzorgnetwerk en @MBuuf. AYA biedt jonge mensen met kanker (zoals ik) brede en leeftijdsspecifieke zorg.’

‘Oneindigheid van tijd houdt me overeind nu’
Lieke Marsman

Marsman wilde dus geld ophalen voor AYA, een zorgnetwerk dat speciaal is opgericht voor jongvolwassenen met kanker. Dat vervolgens binnen vierentwintig uur het streefbedrag gedoneerd zou worden en al snel meer dan tienduizend euro opgehaald werd, overtrof ieders verwachtingen. Marsman is ontzettend dankbaar en geroerd door alle gulle giften. Maar omdat het nut zo groot is en hulp noodzakelijk hoopt de dichter dat een nieuw streefbedrag, € 15.000 euro, ook gehaald kan worden.

Het enorme spandoek dat ter ere van Marsmans inauguratie als Dichter des Vaderlands werd onthuld met daarop bovenstaande dichtregel wordt hergebruikt door een Haags atelier, Mijn Buuf, dat er mooie tassen, etuis en sleutelhangers van maakt. Afhankelijk van de hoogte van uw gift, krijgt u als dank een van deze producten cadeau.
Mijn Buuf is een atelier dat een werkplek biedt aan vrouwen met een migratieachtergrond.

Voor meer informatie en uw donatie: ga naar Voordekunst.nl

 

Om Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via de rode knop. Waarvoor onze hartelijke dank!

Recent

26 december 2023

Beste boeken van 2023

26 december 2023

Een oeverloos bestaan

22 december 2023

Zoektocht naar Nataraja

Literair Nederland - 10 jaar geleden

02 januari 2014

Ontroerende bundel met gewaagde titel Ontroerende bundel met gewaagde titel
Recensie door Albert Hogeweij

Als er een prijs bestond voor de gewaagdste titel voor een dichtbundel zou Nog een grap, de laatste van Nachoem M. Wijnberg, die haast niet kunnen ontlopen. De verhouding tussen poëzie en grappen is immers een moeizame sinds Remco Camperts misprijzends oordeel: ‘Sinds Buddingh’/ verwachten veel mensen/ van poëzie/ een avondje lachen.// Dat is geen vooruitgang/ geloof ik/ maar eerder een stap achteruit.’