Vonne van der Meer 25 jaar schrijverschap

In februari verscheen de nieuwe roman De vrouw met de sleutel, van Vonne van der Meer. Uitgeverij Contact viert hiermee gelijk het 25-jarig schrijverschap van Van der Meer. In deze vijfentwintig jaar heeft Vonne van der Meer een rijk oeuvre opgebouwd van romans, verhalenbundels en novelles. Met Eilandgasten brak ze in 1999 definitief door naar het grote publiek.

Vonne van der Meer werd in 1952 als jongste van een gezin van drie kinderen in Eindhoven geboren. Liefde voor het lezen kreeg ze van huis uit mee. Op de middelbare school viel zij op door de kwaliteit van haar opstellen en slaagde voor het examen Nederlands met haar verhalen. Ze voltooide vervolgens de regieopleiding aan de Amsterdamse Theaterschool, publiceerde verhalen (Hollands Maandblad) en schreef voor toneel. In 1976 werd haar monoloog, De behandeling door toneelgroep Centrum op het repertoire genomen. Na eerst regieassistente te zijn geweest van Franz Marijnen bij het RO-theater, regisseerde ze vervolgens tien jaar bij uiteenlopende gezelschappen als, Baal – Centrum – De Haagse Comedie en het RO-theater. Haar toneelstuk: Weiger nooit een dans, ging in 1996 in premiere. In 1987 debuteerde ze met de verhalenbundel Het limonadegevoel en andere verhalen. Waarna ze om de twee jaar een roman, verhalenbundel of novelle publiceerde. Haar bekendste roman is: Eilandgasten (1999), een roman- in- verhalen. De overpeinzingen van de vakantiegasten worden met elkaar verbonden via het vakantiehuis op Vlieland, het gastenboek en de verhuurder van het huis, een oudere vrouw. “Soms zou ik willen dat ik dit huis niet alleen schoonhield, maar dat mijn armen de muren waren, mijn ogen de ramen. Dat ik kon zien en horen wat Duinroos meemaakt.”
     Net als haar generatiegenoten Hermine de Graaf, Tessa de Loo en Renate Dorrestein, schreef Van de Meer aanvankelijk vanuit vrouwelijke ik-figuren, zoals het jonge meisje Prikkebeen in Een warme rug (1987), dat de verliefdheid op een jonge man ziet stranden omdat haar eigen moeder hem verleidt. Ook De reis naar het kind uit 1989 heeft een vrouwelijke hoofdpersoon, Julia, die kinderloos is en daarom op zoek gaat naar een adoptiekind uit een ver land. In Zo is hij, is er voor het eerst een mannelijke hoofdpersoon en verteller: Lucas Vlieger, wiens leven uit balans raakt als hij een mysterieuze brief ontvangt. Vlieger krijgt langzamerhand het idee dat zijn leven wordt bepaald door een almachtig iets. Na deze roman zullen vooral mystiek, ethiek en religie een belangrijk thema worden. In de verhalenromans Eilandgasten en De avondboot, komen al deze thema’s bij elkaar: man – vrouw – kinderen – abortus – overspel – liefde – ziekte en levensbeeindiging.  

Eilandgasten en De avondboot werden in 2001 tot een trilogie afgerond met de verschijning van Laatste seizoen, waarin wederom het pension Duinroos centraal stond. Judith Janssen in de Volkskrant: “Duinroos is een cocon waaruit de gasten gelouterd tervoorschijn komen.” Elsbeth Etty zag in de verhalen in dit laatste deel van de eiland-cyclus “parafrases van bijbelverhalen, waarin gewone, aardige mensen worstelen met de geboden op een van de tien geboden.” Etty was minder onder de indruk van Laatste seizoen dan de eerste delen, “Van der Meers verhalen sprankelen niet meer en herbergen geen verrassingen. Er valt maar één keer te lachen. Over een zachtmoedige huismoeder die haar vakantie op Vlieland vult met waterverven wordt opgemerkt: `Als ze niet meer menstrueren gaan ze aquarelleren.'”                                                                                                                                                                                     Ondanks dat ze alleen voor haar debuutbundel in de prijzen viel, (Geertjan Lubberhuizenprijs) wordt ze meestal positief beoordeeld door de kritiek en heeft ze van meet af aan veel lezers gehad. Er wordt wel gezegd dat Van der Meers werk overeenkomsten heeft met het werk van een schrijver als Frans Kellendonk. Niet alleen vanwege de mystiek-religieuze belangstelling, maar vooral vanwege hun gedeelde visie op het schrijverschap. Schrijven is onderzoek, het stellen van een probleem en het analyseren daarvan tijdens het schrijven. “Al schrijvend leer ik mijn eigen gevoelens begrijpen. Ik schrijf niet iets van me af, maar naar me toe.”

Over haar nieuwste roman De vrouw met de sleutel: Vrouw, 59 jaar, moederlijk voorkomen, brede heupen, prettige stem, komt u voor het slapen instoppen en voorlezen. Discr. verzek. Beslist geen seks. bedoel.

Een vrouw blijft na de plotselinge dood van haar man berooid achter. Ze moet geld verdienen en plaatst een advertentie. 
Haar werk voert haar naar de slaapkamers van de meest uiteenlopende mensen: een elfjarig meisje, een stewardess, een veertigjarige werkloze man. Meer en meer raakt ze bij haar klanten betrokken.
De vrouw met de sleutel gaat over onze onstilbare honger naar verhalen, en wat een verhaal in een leven teweegbrengt.

Vanaf april zullen verschillende romans van Van der Meer gebundeld worden en als omnibus uitgegeven worden. Zie ook: www.uitgeverijcontact.nl

De vrouw met de sleutel

Vonne van der Meer

pagina’s 192

prijs 18,95

Contact

Recent

19 september 2018

Omdenken in optima forma

14 september 2018

Een meer van wanhoop

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer