16 februari 2010

VersSpreken afl. 4 – Het gebouw van Mark Insingel

Een gesprek over macht en machteloosheid, cirkels en atmosfeer

De vierde aflevering van VersSpreken gaat over een gedicht van Mark Insingel, de grote maar zeker in Nederland altijd een beetje obscuur gebleven Vlaamse dichter die bekend werd met zijn als concrete poëzie bestempelde gedichten in bundels als Perpetuum Mobile (1969), Modellen (1970) en Posters (1974). Het titelloze gedicht dat in deze aflevering besproken wordt, heeft minder visueels, maar is daarom niet minder een constructie. Het komt uit de bundel Het is zo niet zo is het (1978).

VersSprekers en dichters Hélène Gelèns, Samuel Vriezen, Matthijs Ponte en Joost Baars verkennen de ruimte die de constructie schept en buigen zich over de vragen die het oproept, waaronder: hoe politiek is het gedicht op te vatten? En is er ontsnapping mogelijk uit het brandende gebouw en uit de cirkel van macht en machteloosheid? Wie zijn het die het gebouw uiteindelijk betreden om zich om de lichamen te bekommeren?

VersSpreken is een podcast over poëzie. In VersSpreken schuiven steeds vier dichters aan om te praten over één enkel gedicht. Er worden verschillende leesingangen geprobeerd, ideeën uitgewisseld, waar nodig de confrontatie gezocht. Zo hopen de initiatiefnemers de leesmogelijkheden van het gedicht te verkennen én te vergroten. Poëzie wordt zo toegankelijk gemaakt zonder haar te versimpelen, en uitgediept zonder haar toegankelijkheid te beschadigen. De gesprekken in VersSpreken worden voorafgegaan door een voordracht van het te bespreken gedicht, van opnames uit archieven of die door VersSpreken zelf worden gemaakt.

Gedicht
Het besproken gedicht is hier te lezen.

Recent

25 september 2017

Een waardig gedragen ongeluk

24 september 2017

What's in a design

22 september 2017

Modiano's spel met de lezer

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

Literair Nederland - 10 jaar geleden

08 oktober 2007

Noeste gelovigen die de Texaanse prairie trotseren tegen beter weten in. Wrede indianen die hun voormalig territorium verdedigen. En de Amerikaanse burgeroorlog op de achtergrond. De nieuwste roman van Arthur Japin is een prachtig geschreven historische roman met een sympathieke maar chagrijnige oude vrouw in de hoofdrol. Een vrouw die dingen heeft moeten doorstaan die je niemand toewenst. Het moment dat de laatste indianenstam zich besluit over te geven wordt voor haar een reis naar het verleden.

Sallie “Granny” Parker en haar man, kinderen, schoonzonen en kleinkinderen trekken er rond 1835 op uit om een fort te bouwen in Texas. Als pioniersfamilie hebben ze een stuk grond gekregen midden in het leefgebied van een indianenstam: de Comanche. Deze staan bekend als een van de wreedste stammen van het land. Binnen de hoge muren van hun fort wanen de Parkers zich echter veilig. Tot die ene dag aanbreekt waarop de indianen haar halve familie doden en de rest ontvoeren.

Lees meer