29 november 2011

Vader – Karl Ove Knausgård

De Noorse schrijver Karl Ove Knausgård is bezig aan een roman, maar wordt geplaagd door enorme onzekerheid. Dagelijkse frustraties over het huishouden en zijn gezin nemen veel tijd in beslag en tijdens het schrijven dwalen zijn gedachten af naar zijn kindertijd. Hij vraagt zich af of hij net zo’n beangstigende man is voor zijn kinderen als zijn vader was voor hem.

Vader is het eerste boek in de Mijn strijd-serie van zes zeer persoonlijke, soms pijnlijke autobiografische romans.

Karl Ove Knausgård (Noorwegen, 1968) debuteerde in 1998 met de roman Niet van deze wereld. Hiervoor ontving hij de Prijs van de Noorse critici. Eerder verscheen bij De Geus Engelen vallen langzaam, waarmee hij genomineerd werd voor de Literatuur-prijs van de Noordse Raad. Ook Vader werd genomineerd voor deze prijs. Knausgård woont in Zweden.

Vader is in het buitenland lovend ontvangen:

‘Een hevig ontroerend boek.’ – NDR Kultur, Duitsland

‘Knausgård heeft zich in een krankzinnig project gestort: gewoon je eigen leven beschrijven, een leven dat tot nog toe weinig spectaculair of uniek is, in een serie van zes omvangrijke romans. De Mijn strijd-serie is een literaire overwinning.’ – Affari Italiani, Italië

‘Knausgårds beschrijving van de rouwende broers na de dood van hun vader raakt de lezer als een stomp in de maag. Vader is een triomf voor de romankunst.’ – Information, Denemarken

Vader

Auteur: Karl Ove Knausgård
Vertaald door: Marianne Molenaar
Verschenen bij: Uitgeverij De Geus (nov. 2011)
Aantal pagina’s 416
Prijs: € 25,-

Recent

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer