1 augustus 2011

Tsili – Aharon Appelfeld

De twaalfjarige Tsili is een schande voor haar familie. Ze is niet zo slim en doet het, in tegenstelling tot haar oudere broers en zussen, slecht op school. Lijdzaam ondergaat ze het constante hoongelach en de straffen.

Als de oorlog uitbreekt, wordt Tsili door haar gezin achtergelaten om op het huis te passen. Ze moet echter al snel vluchten. Op geheel eigen wijze, en met onverwachte wijsheid, weet ze zich alleen te handhaven in een vijandige wereld vol wreedheid en fysieke pijn. In het aangezicht van de oorlog vindt ze een manier om haar emoties uit te schakelen en te verdwijnen in een leegte die haar tegen de wreedheid beschermt.

De uitgeverij verwoordt het als volgt: ‘Tsili is een indrukwekkend verhaal over een ervaring die te diep en intens lijkt om uit te drukken in woorden. Dat Appelfeld deze ervaring toch op genuanceerde en overtuigende wijze weet over te brengen op de lezer vormt het grootste bewijs voor zijn vakmanschap. De lezer zal Tsili in het hart sluiten en nooit meer vergeten.’

Een voorpublicatie van de eerste twee hoofdstukken is te lezen op de website van boekhandel Athenaeum.

 

Tsili

Auteur: Aharon Appelfeld
Vertaald door: Kees Meiling
Verschenen bij: Uitgeverij Anthos (aug. 2011)
Aantal pagina’s: 144
Prijs: € 16,95

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer