Wittgenstein
Met haar tiende bundel laat Rozalie Hirs zien dat exacte wetenschap en poëzie elkaar niet naar het leven hoeven te staan. In haar gedichten gaan wiskunde en informatica met filosofie en lyriek een samenwerking aan, die uitmondt in een schriftelijke weerslag van haar liefde voor de taal. Niet zo vreemd als je bedenkt dat Hirs…
- Column
Wat er speelde










