Wessel te Gussinklo

Wat een schrijver lijden kan

Recensie door Daan Pieters

Het valt niet mee om schrijver te zijn. Vraag het maar aan Hajé Gerritsen, hoofdpersonage in De Weergekeerde Bloem van Wessel te Gussinklo. Hajé is een gevestigde schrijver die met een verlammend writer’s block kampt.

Lees meer

Curieuze verzameling

Recensie door Olivier Rieter

De essaybundel Vijf sterren voor de gaarkeuken van Wessel te Gussinklo biedt een curieuze verzameling van clichés, feitelijke onjuistheden, denkfouten en uitingen die getuigen van gebrekkige realiteitszin en gebrekkige empathie.

Lees meer

Op weg naar het eeuwige licht

Recensie door Evert Woutersen

Wij zullen aan God gelijk zijn en voor eeuwig bestaan is een essay van 357 bladzijden. De titel verwijst naar een citaat uit Genesis dat als eerste motto (van drie) fungeert : ‘Wij zullen een toren bouwen die tot in de hemel reikt en aan God gelijk zijn, en voor eeuwig bestaan.

Lees meer

Oogst week 11

door Menno Hartman

Een nieuwe Umberto Eco is altijd een avontuur. Niet allemaal goed, zijn ze wel steeds verrassend, zijn romans. De vertaling is in handen van Yond Boek en Patty Krone.

Lees meer

Longlist AKO Literatuurprijs 2014

Wat schreef Literair Nederland over zes van de vijfentwintig titels die de longlist haalden?

Onlangs werd de longlist van de AKO Literatuurprijs, waarop maximaal 25 titels, bekend gemaakt.

Lees meer

Eindelijk verlost of voor eeuwig verdoemd?

Recensie door Astrid van Wijngaarden

Jaren was het stil rond hem, mààr hij is er weer, Te Gussinklo (1941) – onmiskenbaar – met Zeer helder licht, zijn derde roman.

Een veelbelovende start van de nieuwe uitgeverij Koppernik!

Lees meer

Oogst van de Week 21

Door Carolien Lohmeijer

Het is goed nieuws dat er in deze tijd, tegen het tij in, nog mensen zijn die hun nek durven uitsteken en een uitgeverij oprichten!

Lees meer

Recent

14 februari 2018

Gedenkteken in woorden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

18 februari 2008

Een schitterend verhaal
Door Bernadet

‘Een boek over oorlog moet je nooit chronologisch vertellen, oorlog gaat over fragmenten’, zegt Joseph O’Connor in een interview. En dat is precies wat hij gedaan heeft. Het hele verhaal begon met een gedachte die herhaaldelijk in Joseph O’Connors hoofd terugkwam. Hij ‘zag’ steeds een vrouw, Eliza Mooney, in een desolaat landschap lopen op zoek naar iemand.

Lees meer