Uitgeverij De Harmonie

Oogst week 17 -2020

Door Ingrid van der Graaf

Er verschijnt zoveel moois dat we er soms niet onderuit kunnen een titel meer op te nemen in de oogst van de week dan de gebruikelijke drie. Te beginnen met een roman over de geheimen van een oorlogsjournalist door Minka Nijhuis, een boek met 575 haiku’s van Kees van Kooten (Haikoots wel te verstaan), een nieuwe gedichtenbundel van Daniël Vis en een lijvig boek over de koloniale geschiedenis buiten de Verenigde Staten van Daniel Immerwahr.

Lees meer

Libanese galgenhumor

Recensie door Daan Pieters

Mazen Maarouf (1978) werd in de Libanese hoofdstad Beiroet geboren. Zijn ouders waren Palestijnse vluchtelingen die van de regen in de drop terechtkwamen: Maaroufs jeugd speelde zich af tegen de achtergrond van de Libanese burgeroorlog (1975-1990), die naar schatting een kwart miljoen mensenlevens kostte.

Lees meer

Oogst week 10 - 2020

door Adri Altink

Hoe terecht of onterecht de verontwaarding rond een boek ook mag zijn, het is in elk geval een trefzekere manier om er de aandacht op te vestigen. Zoals vorige week Onze verslaggever in de leegte van Dimitri Verhulst.

Lees meer

Oogst week 7 - 2020

Door Ingrid van der Graaf

Deze week een scherpzinnige roman van de Amerikaanse Jenny Offwell, een trilogie in toneelteksten van Judith Herzberg en de eerste roman van de Zambiaans/Amerikaanse Namwali Serpell.

De Amerikaanse schrijver Jenny Offwill (1968) wordt na haar laatste roman Verbroken beloften –

Lees meer

Intellectuele robots en mensenlevens

Recensie door Vic Veldheer

In de roman Machines zoals ik wordt de 32-jarige Charlie, speculant in aandelen (wat hem niet goed afgaat), verliefd op de tien jaar jongere Miranda, zijn bovenbuurvrouw. Charlie vermoedt dat Miranda iets uit haar leven voor hem achter houdt, wat zijn relatie met haar alleen maar beïnvloedt.

Lees meer

Oogst week 17 - 2019

door Carolien Lohmeijer

Deze week uit elk boek een klein citaat. Te beginnen bij Het beroep van mijn vader, de nieuwe roman van de Franse journalist en schrijver Sorj Chalandon (Tunis, 1952).

Lees meer

Van het toneel verdwenen

Recensie door Anky Mulders

De eerste scène van de toneeltekst Aquarium van Nathan Vecht begint met een man, Walter, en een vrouw, Birgit, die een gesprek voeren bij de verhuisdozen in hun nieuwe huis.

Lees meer

Oogst week 6

door Ingrid van der Graaf

In de Oogst van deze week twee poëziebundels, een debuutvertaling van een roman uit het Engels en een boek dat niet geschreven zou zijn als Donald Trump in 2016 niet tot president gekozen was.

Lees meer

Een knap romandebuut

Recensie door Martin Lok

Nina Roos (1981) tekent en schrijft poëzie en verhalen. Recent verscheen haar eerste roman, Drie dagen, waarin ze drie dagen lang drie mensen volgt: Vincent, de directeur van Vochtwerking Compleet, zijn vrouw Isabeau en zijn broer Mart.

Lees meer

Gruwelijk verhaal in het Wenen van na de oorlog

Recensie door Vera ter Beest

Wenen, 1952. De oorlog is voorbij, maar aan de Gürtel wonen twee jongens als gevangenen in eigen huis. Van hun vader mogen ze niet naar buiten, de deur opendoen of de telefoon opnemen.

Lees meer

Een keuze voor het leven

Recensie door Adri Altink

Na vijf pagina’s staat er: ‘Zij had de bevoegdheid een kind bij een harteloze ouder weg te halen en dat deed ze soms ook. Maar om zichzelf bij een harteloze man weg te halen?

Lees meer

‘doods aandoende buitenwijken, vervuilde berichten en tegenstrijdige geruchten,'

Recensie door Joost van der Vleuten

Al het teloorgegane
Hans Tentije’s montere melancholie in Gissingen, gebeurtenissen

 

Hans Tentije publiceert al 40 jaar poëzie. In die tijd evolueerde zijn thematiek van ontgoocheling (omdat de jaren zestig voorbij gingen) in montere melancholie (want alles gaat voorbij, maar herinneringen blijven).

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 juni 2010

Recensie: Ada - Vladimir Nabokov

Recensie door: Rein Swart

Weelderig proza als een struik met vele knoppen

‘Nirvana, Nevada, Vaniada. Tussen haakjes, ik moet er niet bij zetten, mijn Ada, dat onze mummie pas bij ons laatste onderhoud, na mijn premature, althans pre-maman-tuée, nachtmerrie over ’You can, sir ’ mijn petit nom bezigde, Wanja, Wanjoesja ? dat had ze nooit eerder gedaan, en het klonk zo raar, zo ted…

Lees meer