Uitgeverij Atlas Contact

Oogst week 47 – 2020

Door Irene Roemer

Onlangs verscheen De partij dat ben ik van politicoloog Chris Aalberts bij Uitgeverij Jurgen Maas. Het is het relaas van vijf jaar Forum voor Democratie, van de oprichting van de denktank in 2015 tot de partij die FVD nu is.

Lees meer

Oogst week 46 - 2020

Door Ingrid van der Graaf

Het Liegend Konijn, tijdschrift voor hedendaagse Nederlandstalige poëzie verschijnt twee keer per jaar onder redactie van Jozef Deleu. Elk nummer brengt steeds weer een gevarieerd beeld van poëzie van onze huidige tijd.

Lees meer

Oogst week 40 - 2020

Door Anky Mulders

De Amerikaanse schrijfster Annie Dillard (1945) selecteerde voor de bundel De overvloed haar beste en beroemdste essays – waaronder het magistrale stuk over een zonsverduistering. Dillard staat bekend om haar diepgaande, vrijmoedige denken waarin de verwondering over wat ze waarneemt tot op het bot wordt uitgeplozen.

Lees meer

Oogst week 26 - 2020

Door Irene Roemer

Onderwaterverhalen was volgens schrijver en dichter Ineke Riem niet wat ze aanvankelijk wilde schrijven: ze begon aan een roman, en eindigde met een heel nieuw manuscript, dat van een verhalenbundel.

Lees meer

Oogst week 7 - 2020

Door Ingrid van der Graaf

Deze week een scherpzinnige roman van de Amerikaanse Jenny Offwell, een trilogie in toneelteksten van Judith Herzberg en de eerste roman van de Zambiaans/Amerikaanse Namwali Serpell.

De Amerikaanse schrijver Jenny Offwill (1968) wordt na haar laatste roman Verbroken beloften –

Lees meer

Reizen zit haar in het bloed

Recensie door Kris Mattheeuws

Carolijn Visser staat bekend als schrijfster van reisverhalen met een natuurlijke voorkeur voor landen waar mensen zich in moeilijke omstandigheden staande weten te houden. Verschillende communistische of post-communistische samenlevingen zoals China, Vietnam en Tibet passeerden al de revue.

Lees meer

Uit het archief - Miek Zwamborn en Stefan Brijs

door Daan Pieters

Hoeveel exemplaren zou een bibliotheek met al die onterecht, tussen de plooien gevallen boeken van de wereldliteratuur tellen? Zou die groter zijn dan de verzameling van alle overgehypete eendagsvliegen? Over de tweede categorie gaan we het nu niet hebben, dus laten we om te beginnen een boek onder de aandacht brengen dat om totaal onbegrijpelijke redenen geen literaire prijs won.

Lees meer

Een en al puzzel

Recensie door Lodewijk Brunt

Tadashi Omura, rechtsgeleerde uit Tokyo, vertelt over het legpuzzelfanatisme van zijn vader, met name diens voorliefde voor himitsu-e-puzzels. Deze zijn zo geraffineerd dat je ze op oneindig veel manieren kunt oplossen, zelfs als de oplossingen tegenstrijdig lijken.

Lees meer

Oogst week 23

Wat kwam er binnen op de redactie van Literair Nederland? In de Oogst elke week een kort overzicht.

Door Carolien Lohmeijer

Els Launspach geeft les aan de Theaterschool in Amsterdam.

Lees meer

Een op te lossen puzzel

Recensie door Anky Mulders

Tegen een achtergrond van bomen, water, licht, sterren, foto’s, woorden en een naam ontwaart de lezer in Constellaties personages die als in een schimmentheater komen en gaan. Ze zitten, lopen, kijken, denken, en af en toe zeggen ze wat.

Lees meer

Over hommels, hommels en nog meer hommels

Recensie door Hans Bender

Bijen – de hommel is een grote en harige variant daarvan – vormen de grootste familie van de zogenaamde vliesvleugelige insecten. Dave Goulson is een Britse hoogleraar in de biologie en hij is gespecialiseerd in de hommel.

Lees meer

Hetzelfde maar een beetje anders 

Recensie door Els van Swol

De ik-figuur in de tweede roman van de Amerikaanse schrijver en criticus Ben Lerner, zelf ook een auteur die luistert naar de naam Ben, beschrijft op een gegeven moment het huis van twee literaire vrienden: ‘Het huis was niet ontworpen aan dagelijkse ritmes maar aan een vreemd soort literair tijdsverloop.’ Het lijkt of hij het daarmee in één moeite door heeft over het tijdsverloop van 22.04.

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

09 maart 2011

Recensie: De Belegering van de Jonker - Karel Wasch

Recensie door: Rein Swart

Sappige impressie van een modern hoofdstedelijk milieu

Een schrijver laat altijd meer zien dan hij denkt, schrijft Marja Pruis in Kus me, straf me. Dat geldt ook voor Karel Wasch die in bedekte termen vertelt over zijn jeugd. Het is al snel duidelijk dat die zich afspeelt in Amsterdam. De Tempel waarin de gymnasiast Werner samenkomt met zijn vrienden, kan niet anders zijn dan Paradiso en ook boekhandelaar Gert Braat en zijn zoon Walter zijn vanuit de verte herkenbaar.

Lees meer