Nachoem M. Wijnberg

Een rijke bundel over de Joodse cultuur

Recensie door Albert Hogeweij

Joodse gedichten is simpelweg de titel van de twintigste poëziebundel van Nachoem M. Wijnberg (1961). Bestreek de vorige bundel van de P.C. Hooft-laureaat, Afscheidswedstrijd uit 2018, het terrein van de voetbalsport, ditmaal heeft de dichter zijn speelveld verruimd tot de rijke geschiedenis van de Joodse cultuur.

Lees meer

In de VPRO serie 'DichterBij' Nachoem M. Wijnberg

Het gras dient gemaaid alvorens te kunnen schrijven. Het gedicht dat onderwijl wordt voorgedragen is, ‘Staat en markt’.

Lees meer

Nachoem M. Wijnberg ontvangt P.C. Hooft-prijs voor poëzie

door Ingrid van der Graaf

‘Eerst dit en dan dat’

Allebei de schoenen?
Een schoen doe je uit
als een vrouw bij je op bezoek komt
en je niet met haar wilt trouwen.

Lees meer

Concrete en eigentijdse gedichten

Recensie door Albert Hogeweij

De bundel Van groot belang, al een tijdje geleden verschenen, is een in meerdere opzichten opvallende bundel van dichter en prozaschrijver Nachoem M. Wijnberg (1961). Gestoken in een kaal, wit kaft dat 256, veelal dichtbedrukte bladzijden bijeenhoudt, verraadt de buitenkant niet dat het een dichtbundel betreft.

Lees meer

Ontroerende bundel met gewaagde titel

Recensie door Albert Hogeweij

Als er een prijs bestond voor de gewaagdste titel voor een dichtbundel zou Nog een grap, de laatste van Nachoem M. Wijnberg, die haast niet kunnen ontlopen.

Lees meer

Veel moois van een dichter met zeer eigen stijl

Recensie door Albert Hogeweij

Langzaamaan heeft Nachoem M. Wijnberg als dichter een naam gevestigd die het verschijnen van een nieuwe bundel van zijn hand voor poëzieliefhebbers tot een gebeurtenis van niveau maakt. Als ik als eerste aankom is zijn dertiende bundel en telt maar zeventig gedichten.

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

02 maart 2011

Recensie: Zeesteen - Janneke Holwarda

Recensie door: Karel Wasch

Zeesteen kreeg de ECI kwartaalprijs en dat maakt dit debuut bijzonder. Toen ik de reviews van dit boek op de achterflap zag kreeg ik een wee gevoel. Het zoveelste boek over een naar gezin met een godsdienstwaanzinnige vader. Ik had al gebaald van Siebelinks epos (Knielen…) en ook Gerbrand Bakkers boek kon me nauwelijks bekoren. Maar het lezen van dit debuut van Janneke Holwarda is mij bijzonder goed bevallen.

Lees meer