Kees ’t Hart

Oogst week 36 - 2021

door Marjolijn van de Gender

In Hier komen wij vandaan van Leonieke Baerwaldt (1985) spelen mensen, dieren en alles daartussenin een rol. Zo koopt een fabrieksarbeider van bijna veertig die nog bij zijn moeder woont een aquarium (‘Als jij vissen wilt, dan moet je dat godverdomme gewoon doen,’ zegt zijn collega), maakt de kleine zeemeermin haar opwachting en bouwen twee geliefden samen een huis.

Lees meer

Goethes Stein des guten Glücks

Recensie door Vic Veldheer

Op verzoek van de Franeker Kunst Stichting schreef Kees ’t Hart in 2011 een novelle van 72 bladzijden getiteld Het beeld van Goethe. Die Stichting is opgericht ter bevordering van de kunst in de openbare ruimte.

Lees meer

Oogst week 38 - 2019

door Carolien Lohmeijer

Onvoorspelbaar, anders en toch onmiskenbaar Oek de Jong. Dat zijn de eerste geluiden die je hoort over Zwarte schuur, de nieuwe roman van Oek de Jong.
Zwarte schuur begint met de opening van een tentoonstelling van het nieuwe werk van de succesvolle kunstenaar Maris Coppoolse:

… ‘Maris sprak kort, zoals hij altijd deed bij openingen.

Lees meer

Wel of niet lezen

De afgelopen jaren ben ik geïnteresseerd geraakt in gedwongen migratie en de daarmee samenhangende problemen. Het levert soms stress op. Er lijkt een tsunami aan literatuur over me te worden uitgestort.

Lees meer

Ironie en hilariteit spatten van de bladzijden af

Recensie door Rob Molin

In de Nederlandse steden leven mensen opeengepakt en hebben ze last van elkaar. Met lang niet alle, o zo hinderlijke kwesties in de samenleving kan de politie zich bemoeien. Dan maar het recht in eigen hand nemen.

Lees meer

Concept als excuus

Recensie door Mandy Kraakman

Het gelukkige schrijven is een bundel van 35 essays. In deze bundel probeert Kees ’t Hart zijn vinger te leggen op wat nu precies ‘het gelukkige schrijven’ is.

Lees meer

Libris Prijs voor Adriaan van Dis

‘Een week lang geoefend op de glimlach der verliezers’

Literair nieuws

En dan wordt je de prijs toch toegekend. Adriaan van Dis (1946) sprak na de bekendmaking op zijn eigen, wat kokette manier de vijf overige mededingers toe: ‘Jullie mogen me tot twaalf uur haten en dan, gun het me’.

Lees meer

Misverstand als stijlmotief

Recensie door Ingrid van der Graaf

Het heeft zo z’n charme, enthousiastelingen die op een uitnodiging ingaan waarvan ze de omvang niet bevatten. Die pas achteraf weten wat ze beter niet of juist wel hadden moeten doen.

Lees meer

Hernieuwde belangstelling voor Hitchcock

Recensie door Machiel Jansen

Zelden kom je een boek tegen waarvan het lezen zo wordt gekleurd door omslag, titel en flaptekst als Hotel Vertigo van Kees ’t Hart. ‘Een eerbetoon aan Alfred Hitchcock,’ staat er op de achterkant, en de voorkant toont de originele filmposter uit 1958 van zijn klassieker Vertigo, vorig jaar nog uitgeroepen tot beste film aller tijden door the British Film Institute.

Lees meer

Water dat niet meer bewoog - Extaze 2011 - 0

Recensie door Ingrid van der Graaf

In een tijd dat het voortbestaan van literaire tijdschriften op losse schroeven staat verscheen in april het nieuwe literaire tijdschrift Extaze. Dat getuigt van lef, maar niet zonder reden.

Lees meer

De Revisor - Jaarboek voor nieuwe literatuur I

De redactie van De Revisor heeft zich vernieuwd en bestaat sinds medio 2010 uit Gustaaf Peek, Jan van Mersbergen, Erik Lindner en Daan Stoffelsen. Onder de nieuwe redactie verschijnt tweemaal per jaar een halfjaarboek over en met de beste Nederlandse literatuur en een website.

Lees meer

Verrassende terugblikken

In deze boeiende mengeling verhalen die Kees ’t Hart in zijn nieuwe bundel samenbrengt, wisselen smeuïge belevenissen en meer persoonlijke indrukken elkaar af.
Wat de eerste categorie betreft kan de lezer zich verkneukelen over de toestanden waar ’t Hart –

Lees meer

Recent

27 september 2021

Duitse humor

24 september 2021

Meesterlijke novelles

Literair Nederland - 10 jaar geleden

04 oktober 2011

Recensie door: Albert Hogeweij
Recensie door Albert Hogeweij

Na het succes van Baltische Zielen uit 2010 heeft uitgeverij Atlas een Brokken-klassieker uit 1991 opnieuw uitgebracht: De regenvogel. Als om aan te geven dat waar Baltische Zielen om geprezen werden, ook al in De regenvogel aanwezig was: knap gecomponeerde reportages, die het midden houden tussen essay en verhaal. Maar vooral ook de meerstemmigheid erin: het subtiel laten verweven van opgetekende verhalen van ontmoetingen met inwoners en Brokkens eigen observaties, met de levensverhalen van verscheidene historische personages.

Lees meer