Josephine Ruitenberg

Groots epos over Oeganda

Recensie door Kris Mattheeuws

Af en toe wordt er een boek geschreven dat mythische proporties aanneemt. In Oeganda is dat Kintu, de debuutroman van de Brits-Oegandese schrijfster Jennifer Nansubuga Makumbi. Tien jaar lang werkte ze eraan, waarna ze hem probeerde te slijten aan verschillende uitgeverijen.

Lees meer

De heilzame werking van gore-tex

Recensie door Daan Pieters

Schotland exporteert naast whisky en zalm ook behoorlijk wat sociaal-realistische fictie. James Kelman won bijvoorbeeld in 1994 terecht de Booker Prize voor zijn helaas niet in het Nederlands beschikbare roman How Late it Was, How Late, met de diepe ellende in Glasgow als onderwerp.

Lees meer

Oogst week 38 - 2019

door Carolien Lohmeijer

Onvoorspelbaar, anders en toch onmiskenbaar Oek de Jong. Dat zijn de eerste geluiden die je hoort over Zwarte schuur, de nieuwe roman van Oek de Jong.
Zwarte schuur begint met de opening van een tentoonstelling van het nieuwe werk van de succesvolle kunstenaar Maris Coppoolse:

… ‘Maris sprak kort, zoals hij altijd deed bij openingen.

Lees meer

Het eindejaarslijstje 2017 van Vic Veldheer

Dit boek heb ik voor LN gerecenseerd (6/11) en het als een pareltje betiteld. Terecht heeft het vele prijzen gekregen; het is niet alleen mooi geschreven, bladzij na bladzij, zonder enige terugval.

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

21 september 2010

Recensie door: Machiel Jansen
Recensie door Machiel Jansen

De barokke volzin wordt in Vlaanderen meer gewaardeerd dan in Nederland. Met barok bedoel ik het gebruik van dansende krullen, overdrijvingen en effecten die schaamteloos theatraal zijn. De barokke volzin is een zin waarin zoveel mogelijk van dat alles in is gestopt. De barokke volzin is dan ook, gemiddeld gesproken, langer dan de niet barokke volzin.

Barok ontleent zijn naam aan het Portugese ‘barocco’ wat onregelmatig gevormde parel betekent. Met barok is dan ook altijd wel iets mis, maar nooit alles.

Lees meer