Japan

Dingen die getuigen van diepe emotie - feminisme 1.000 jaar geleden

Recensie door Menno Hartman

Wat is er aan werklui nodig om deze scène te realiseren:

‘Een ware schoonheid, in een purperrood, enigszins verdoft gewaad, met daaroverheen oranjegeel brokaat of een flinterdun jakje, is nog maar net op, want vannacht heeft ze door het razen van de wind geen oog dicht gedaan.

Lees meer

Oogst week 8

door Carolien Lohmeijer

‘Ik heb een hekel aan mensen.
Ik heb een hekel aan mensen die zich, zonder werkelijk te weten waar het over gaat, in een gesprek over gebeurtenissen uit het recente of een ver verleden mengen en het zicht op het onderwerp van gesprek met hun niet terzake doende opmerkingen volkomen vertroebelen.’

Een heel herkenbare uitspraak.

Lees meer

Oogst week 7

door Carolien Lohmeijer

Didier Decoin (1945) is een Franse (scenario)schrijver die in 1977 de Prix Goncourt won voor zijn boek John l’Enfer.
Van hem is nu bij Meulenhof Vissen voor de keizer verschenen, waar hij twaalf jaar aan werkte en dat in Frankrijk ontvangen is als een meesterwerk.

Lees meer

Recent

25 november 2020

De wereld op zijn kop

23 november 2020

De binnenstaander

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2010

Verwondering in de marge

Het waait veel in de nieuwe dichtbundel Kanttekeningen van Bernlef.
De wind trekt ergens doorheen, slaat een huisdeur dicht of heeft alle tijd van de wereld.
In het eerste gedicht De Eeuwigheid tekent Bernlef met een mooie paradox de vergankelijkheid van een beschaving door de niet aflatende krachten van de wind: ‘De huidige vloer van ingedikte schapenstront / wacht op de volgende ronde van de wind / die geen rustplaats vindt maar doorknaagt tot ook /de laatste steen met de grond gelijkgemaakt zal zijn.’

De dichter wijdt 52 gedichten aan uiteenlopende begrippen als godsdienst, blues, schuld, droom, of abstracter: het toeval en de werkelijkheid en voorziet ze van commentaar.

Lees meer