Ian McEwan

Intellectuele robots en mensenlevens

Recensie door Vic Veldheer

In de roman Machines zoals ik wordt de 32-jarige Charlie, speculant in aandelen (wat hem niet goed afgaat), verliefd op de tien jaar jongere Miranda, zijn bovenbuurvrouw. Charlie vermoedt dat Miranda iets uit haar leven voor hem achter houdt, wat zijn relatie met haar alleen maar beïnvloedt.

Lees meer

On Chesil Beach: het boek is beter, maar...

Terwijl naast mij aan tafel druk gespeculeerd wordt over wat Florence en Edward tijdens hun huwelijksnacht mankeert, doe ik er het zwijgen toe. Het duurt meestal even voordat ik iets van een film vind, en dit keer zelfs iets langer.

Lees meer

Het eindejaarslijstje 2017 van André van Dijk

André van Dijk

Hamlet in de baarmoeder

Voor hartstochtelijke lezers is het raadzaam eens in de zoveel tijd een boek van Ian McEwan ter hand te nemen. Om weer even te proeven van de weergaloze verbeeldingskracht van een topschrijver, een auteur die inmiddels thuishoort in de hoogste regionen van de wereldliteratuur.

Lees meer

Winterrubriek 2016 - Vic Veldheer

Mothering Sunday (Moeders Zondag) van Graham Swift is het mooiste boek dat ik dit jaar heb gelezen: niet alleen het verhaal is echt  heel mooi, maar het is ook nog heel erg mooi geschreven.

Lees meer

Een keuze voor het leven

Recensie door Adri Altink

Na vijf pagina’s staat er: ‘Zij had de bevoegdheid een kind bij een harteloze ouder weg te halen en dat deed ze soms ook. Maar om zichzelf bij een harteloze man weg te halen?

Lees meer

Pijnlijke ontleding van het mens-zijn

Een klein hotelletje aan de Engelse kust, juli 1962. Twee jonge mensen, Edward Mayhew en Florence Ponting zijn zojuist getrouwd. Ze worstelen zich door een onappetijtelijke maaltijd heen in de wetenschap dat weldra het moment aanbreekt dat zij zich naar het bed zullen begeven en de liefde zullen bedrijven.

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

04 juni 2010

Recensie door: Albert Hogeweij
Recensie door Albert Hogeweij

De nieuwe, fraai vormgegeven bundel van Tsead Bruinja toont voorop een scherp genomen foto van een schop die niet lang tevoren nog gebruikt moet zijn gezien de aarde die er nog aan zit. Achterop ligt de dichter zorgeloos in het hoge gras te dromen. Tussen voor- en achterplat staan 55 gedichten gegroepeerd over 7 afdelingen. Ditmaal geen motto’s van collega-dichters dan wel popmuzikanten, maar is gewoon Bruinja zelf (op een ingelaste sample van Paul van Ostaijen na) ongehinderd aan het woord met al zijn lef en minimale interpunctie en in al zijn kwetsbaarheid.

Lees meer