Harrie Lemmens

Hoe liefde mensen uiteen kan drijven

Recensie door Adri Altink

Zelden zal drift in woorden zo verbeeld zijn als in Een glas woede van Raduan Nassar. In een kolkende gedachtestroom wordt de lezer 44 pagina’s lang meegezogen in de woede tussen twee geliefden.

Lees meer

Het eindejaarslijstje 2017 van Daan Pieters

Klassiekers van onder het stof

‘Hoe is de beste stijl? Hij moet citeerbaar zijn.’ (Ilja Leonard Pfeijffer)

Als er al iets opviel in het literaire jaar 2017, is het wel dat het stof van heel wat vergeten klassiekers werd geblazen om ze na jaren in het Nederlands te vertalen.

Lees meer

Het eindejaarslijstje 2017 van Anky Mulders

Zoals gewoonlijk is het lezen van Karl Ove Knausgård een knus huiselijk avontuur. Waar hij in Mijn strijd minutieus verhaalt over het verloop van zijn leven, vertelt hij in De vier seizoenen wat hij in zijn directe omgeving om zich heen ziet, kleine dingen met een hoog herkenbaarheidsgehalte.

Lees meer

In de huid van een leeuwin

Recensie door Lodewijk Brunt

In de buurt van het plaatsje Kulumani zijn leeuwen gesignaleerd. Ze vallen mensen aan. De autoriteiten huren een jager in om het gevaar te bezweren. Buitenlandse bedrijven investeren liever niet in gebieden waar een mens zijn leven niet zeker is.

Lees meer

Afgeprijsd

Wat is literatuur nog waard dacht ik toen ik in Utrecht een tafel afgeprijsde boeken zag waarop zo’n zeventig boeken met hun ruggen naar boven tegen elkaar aan geperst stonden.

Lees meer

Schrijf alles op

Recensie door Ingrid van der Graaf

De tweede vertaalde roman van de Braziliaanse schrijver José J. Veiga (1915-1999), speelt in de jaren zeventig en beslaat een periode van zes jaar waarin het rustige stadje Taitara zich ontwikkelt tot een dictatoriaal staatje.

Lees meer

Als het lukt gaat het goed

Het overkwam schrijver António Lobo Antunes

Jezelf zo teleurstellen dat je er niet meer in gelooft. Ik ben goed in taarten bakken en wilde een regenboogtaart maken. Tientallen keren gebakken, altijd succes.

Lees meer

Oogst week 5

Door Ingrid van der Graaf

De Braziliaanse schrijver José J. Veiga (1915-1999), schreef zestien romans en verhalenbundels en wordt gezien als één van de belangrijkste schrijvers van Brazilië. Sinds vorig jaar wordt zijn werk dan opnieuw uitgegeven en zijn eerste boek De drie plagen van Manirema, werd in het Nederlands vertaald.

Lees meer

Je weet niet wat je leest

Recensie door Ingrid van der Graaf

Om de chaos en rauwheid van het leven in Angola ten tijde van de onafhankelijkheid (na 400 jaar Portugese kolonisatie) en de daarop volgende 27 jarige burgeroorlog te beschrijven, heeft José Eduardo Agualusa (1960) het in werkelijkheid gebeurde gegeven  gebruikt van de vrouw die zich gedurende de burgeroorlog ingemetselde in haar flat en zo de oorlog ternauwernood overleefde.

Lees meer

Onaangepaste hoofdpersoon in een zelfverkozen jungle

Recensie door Karel Wasch

Eindelijk is er weer een vertaling van het meesterwerk Angel van Cormac McCarthy uit 1979. Dit maal heet het Suttree, naar de naam van de hoofdpersoon Cornelius Suttree.

Lees meer

Allegorische fantasie streelt de zintuigen

Recensie door Anky Mulders

José Veiga’s boeken beginnen volgens vertaler Harrie Lemmens steeds in een dorp, waarin het onschuldige, gezapig leventje van buitenaf ruw wordt verstoord. Zo ook in De drie plagen van Manirema (oorspronkelijke titel: A hora dos ruminantes), een fantastisch ofwel magisch realistisch verhaal over een klein stadje dat machteloos moet toezien hoe het ten prooi valt aan onbegrijpelijke, verwoestende gebeurtenissen.

Lees meer

Literatuur als invalshoek

Recensie door Olivier Rieter

Er zijn in de loop der tijd vele visies op het fenomeen reizen geformuleerd. Twee van de meest voorkomende varianten lijken niet met elkaar te verenigen, namelijk dat reizen je horizon verbreedt en dat reizen juist iets is voor mensen met weinig fantasie.

Lees meer

Recent

18 april 2018

Tja

Literair Nederland - 10 jaar geleden

10 juli 2008

Saramago lezen tegen de tijdgeest
Recensie door Menno Hartman

‘De Nederlandse musea bevinden zich in een identiteitscrisis. Ze lijken niet te weten waar hun eigenlijke taak ligt: bij kunst of bij entertainment.’ schreef Janneke Wesseling in het NRC-Handelsblad van zaterdag 30 oktober. Verscheidene musea kiezen niet meer voor tentoonstellingen die gewijd zijn aan een kunstenaar, maar laten zich door een kunstmarketingbureau adviseren overzichtstentoonstellingen te maken met titels als Bloemen van verlangen, vier eeuwen bloemen in de kunst.

Lees meer