Coppens & Frenks

De vitale wrok van de ontgoocheling

‘Als je haar loslaat vind je haar nooit meer terug. Stort je samen in de afgrond. Waarom niet? Je leven zal een en al ellende zijn, je zult denken jezelf te zijn gebleven, maar je zult een ander worden, je zult slechts meedogenloze neerslachtigheid kennen, je zult leven temidden van bloemen die wit en verwelkt zijn van spijt.

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 oktober 2011

Erbij willen horen zonder jezelf te verliezen
Recensie door Carolien van Welij

‘Sandra en haar moeder waren wel een beetje zwart, maar niet helemaal. Dat verschil was heel subtiel. Je kon te zwart zijn, zoals Tanya, en dan wilden witte mensen niet met je omgaan. Als je een beetje meer bruin was, zoals Sandra’s familie, dan was je oké. Zolang je tenminste altijd even aardig deed en het niet te veel had over dingen die niet Nederlands waren.’

Lees meer