August Willemsen

Braziliaanse brieven - August Willemsen

Winterrubriek door Daan Pieters

‘Er bestond geen andere windrichting dan het zuiden’ In de winter kan het deugd doen de zon op je vel te voelen. Deze periode is dan ook zeer geschikt om de ondergewaardeerde schrijver en vertaler August Willemsen (1936-2007) te lezen, want hij zou best wel eens de meest zomerse auteur kunnen zijn die Nederland ooit heeft gekend.

Lees meer

Gaandeweg ontstond een biografie in gedichten

Interview door Ingrid van der Graaf

Deze maand verscheen de dichtbundel Een spoor van mezelf van de Portugese dichter en schrijver Fernando Pessoa (1888-1935). Een keuze uit de orthonieme gedichten van Pessoa die hoofdzakelijk onder vele pseudoniemen (voor Pessoa-kenners: heteroniemen) schreef.

Lees meer

Pretentieloos briljant

Reinder Storm

Natuurlijk gaan onwillekeurig in de zomer van 2016 de gedachten uit naar de Olympische Spelen, naar Rio de Janeiro, naar Brazilië. Een beter boek voor de zomerrubriek dan Braziliaanse brieven van August Willemsen kan ik dan ook niet bedenken.

Lees meer

De oogst van week 48

Door Ingrid van der Graaf

Bewaar deze brieven als je eigen tekeningen, klinkt als een onverbrekelijk verbond van een liefdevolle relatie. Vanaf hun eerste gezamenlijke reizen naar het Zuiden eind jaren vijftig, bleven August Willemsen (1936-2007) en Marian Plug (1937) elkaar een halve eeuw lang schrijven.

Lees meer

Grândola, vila morena en wat volgde

Recensie door Adri Altink

Op 25 april 1974 werd met een geweldloze coup een eind gemaakt aan het autoritaire en gewelddadige regiem van premier Caetano, die in 1968 de beruchte dictator Salazar was opgevolgd.

Lees meer

Recensie door: Albert Hogeweij

Recensie door Albert Hogeweij

Toen ik voor het eerst de titel van de ‘nieuwe Pessoa’ zag, las ik aanvankelijk  ‘Heimwee naar vervreemding’. Nadat echter gebleken was dat de werkelijke titel Heimwee naar vereeuwiging luidde, maakte een lichte teleurstelling zich van mij meester.

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

04 juni 2010

Recensie door: Albert Hogeweij
Recensie door Albert Hogeweij

De nieuwe, fraai vormgegeven bundel van Tsead Bruinja toont voorop een scherp genomen foto van een schop die niet lang tevoren nog gebruikt moet zijn gezien de aarde die er nog aan zit. Achterop ligt de dichter zorgeloos in het hoge gras te dromen. Tussen voor- en achterplat staan 55 gedichten gegroepeerd over 7 afdelingen. Ditmaal geen motto’s van collega-dichters dan wel popmuzikanten, maar is gewoon Bruinja zelf (op een ingelaste sample van Paul van Ostaijen na) ongehinderd aan het woord met al zijn lef en minimale interpunctie en in al zijn kwetsbaarheid.

Lees meer