Arbeiderspers

Oogst week 15 - 2019

door Carolien Lohmeijer

Hoewel dit autobiografische verhaal van de van oorsprong Schotse Grace Dalrymple Elliott (1754-1823) door historici niet helemaal geloofwaardig wordt gevonden, – het is zo hier en daar wel erg toevallig en gekleurd -, is het wel ‘een prachtige blik van binnenuit op het gekonkel aan het koninklijk hof en van de intriges in revolutionaire kringen ten tijde van de Franse Revolutie’.

Lees meer

Oogst week 12 - 2019

door Ingrid van der Graaf

In de oogst van deze week twee dichtbundels en twee vertaalde romans.

Jan-Willem Anker (1978) debuteerde in 2005 met de bundel Inzinkingen. In de daaropvolgende vier jaar verschenen er nog twee dichtbundels.

Lees meer

Enkele literaire zwaargewichten op de shortlist van de Libris Literatuur Prijs

door Ingrid van der Graaf

De boeken van Pfeiffer en Van Essen waren al bestsellers en komen nu ook in aanmerking voor de Libris Literatuur Prijs 2019.
Op de longlist stonden achttien titels, waarvan vier van Vlaamse auteurs en veertien van Nederlandse schrijvers.

Lees meer

Oogst week 47 (2018)

door Carolien Lohmeijer

Gelijktijdig met de uitreiking van de eerste Sybren Poletprijs, -een oeuvreprijs van een Nederlandstalige auteur die schrijft in de geest van Polets werk– is vorige week de bundel Zijnsvariaties Verbovelden van Sybren Polet verschenen.

Lees meer

Herinneringen gedrenkt in vergaan geluk

Recensie door Joost van der Vleuten

Hemingway’s laatste boek, Parijs is een feest, verscheen in een nieuwe vertaling door Arie Storm, en met nieuwe hoofdstukken uit de nalatenschap, die in 2009 werden vrijgegeven door de erven van de auteur.

Lees meer

Van Saulus naar Paulus 

Recensie door Michiel van Diggelen

‘Zeg maar ja tegen het leven’

Ilja Leonard Pfeijffer heeft in Brieven uit Genua zijn brieven uit de jaren 2012-2015 bij elkaar gebracht, die gericht zijn aan werkelijk bestaande personen, onder meer zijn vroegere geliefde Gelya, zijn moeder en officiële instanties, waaronder zijn uitgever.

Lees meer

Een voorbijwaaiende vader

Recensie door Teunis Bunt

De nieuwe dichtbundel van Lucas Hirsch, Ontsla me van alles wat ik liefheb bevat nog geen dertig gedichten waarvan de meeste nogal kort zijn. Daar is niet zoveel mis mee;

Lees meer

Onaangepaste hoofdpersoon in een zelfverkozen jungle

Recensie door Karel Wasch

Eindelijk is er weer een vertaling van het meesterwerk Angel van Cormac McCarthy uit 1979. Dit maal heet het Suttree, naar de naam van de hoofdpersoon Cornelius Suttree.

Lees meer

De woordenvloed van een taalvirtuoos

Recensie door Anky Mulders

Tim Parks lezen staat zo ongeveer gelijk aan het doorstaan van een vliegende storm. Taal is op alle fronten zijn vakgebied en dat is aan zijn teksten te merken. Met groot enthousiasme racet deze virtuoze auteur door zijn ervaringen en denkbeelden en lardeert ze in Waarom ik lees met ondersteunende bewijzen.

Lees meer

De werkelijkheid is alleen van jezelf

Recensie door Adri Altink

‘Een huwelijk is net als worst. Je moet niet de hele tijd bezig zijn met de bestanddelen van je partner’, antwoordt de ‘ik’ uit Atte Jongstra’s nieuwste roman Worst.

Lees meer

Post Mortem - Peter Terrin

Gesignaleerd door de redactie

‘Wegens nogal moeilijke tijden in de familie.’ De nog onbekende schrijver Emiel Steegman staat onder de douche als hem plots dit ultieme excuus te binnen schiet om op het laatste moment te ontsnappen aan een opgelegd diner met een delegatie Estse collega’s.

Lees meer

Dunne grenzen tussen socialisme en nationaal-socialisme

Volgens de achterflap hebben we te maken een doctoraalscriptie, die de Scriptieprijs van de Stichting Lezen 2007 heeft gewonnen. Dat maakt meteen al nieuwsgierig, want zoveel scripties krijgt de gemiddelde lezer niet onder ogen.

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

22 april 2009

Recensie "'t Manco" - Georges Perec

Waarin een handicap tot een bijzondere kracht wordt

door Rein Swart

Dit Franse boek uit 1969, dat veel in zich heeft van een postmoderne roman, is geschreven zonder de letter “e”. Dat genereert op zich al een soort proza dat anders is dan wanneer de schrijver zonder inperking zou schrijven. Perec zegt zelf in een naschrift dat zijn vormdwang voortkwam uit blufpraat, maar dat het vervolgens een stimulans bleek te zijn voor een fris glansrijk proza.

Lees meer