Annemarie Vlaming

Europese Literatuurprijs naar Bosnisch-Duitse schrijver Saša Stanišić

Door Ingrid van der Graaf

De jaarlijkse Europese Literatuurprijs bekroont de beste hedendaagse Europese roman die in het voorgaande jaar in het Nederlands verschenen is. Zowel de auteur als de vertaler van de winnende roman wordt bekroond. 

Lees meer

De reis en de bestemming

Recensie door Just Houben

Herfst: de bladeren verkleuren. ‘Het wonder duurt niet langer dan een paar dagen, dan wordt het blad bruin, verwelkt en valt af. Maar eerst doorloopt het het volledige spectrum van donkergroen via lichtgroen, geel en oranje naar vuurrood en donkerrood, en dit vlammende kleurspektakel trekt vanuit het noorden over het hele land.’ Het is een herinnering van Gilbert Silvester, hoofdpersoon in De pijnboomeilanden van de Duitse schrijfster en dichteres Marion Poschmann (1969).

Lees meer

Het eindejaarslijstje 2017 van Joost van der Vleuten

De mens als deurbel

De donkere dagen voor kerst zijn nooit meer hetzelfde sinds De avonden van Simon van het Reve. Geen knus knappend haardvuur, engelenhaar en dampende chocolademelk, maar waterkou, potkachel, haaruitval en appel-bessen wijn.

Lees meer

Drie vertaalproblemen - Annemarie Vlaming

Annemarie Vlaming is de vertaalster van Privélessen van Alain Claude Sulzer. Literair Nederland vroeg haar naar de drie lastigste problemen bij het vertalen van dit boek en naar haar oplossingen.

Lees meer

Als eilanden elkaar tegenkomen

Recensie door Carlijn Brouwer

Na de nodige omzwervingen komt de jonge Leo Heger eind jaren 60 terecht in een gastgezin in een Zwitsers dorp. Waar hij precies vandaan komt, is onduidelijk. We weten enkel dat het communisme, ergens in Oost-Europa, hem niets te bieden had en dat hij instinctief heeft gedaan wat zovelen voor hem deden: je land en familie de rug toekeren en niet meer achterom kijken.

Lees meer

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 oktober 2011

Erbij willen horen zonder jezelf te verliezen
Recensie door Carolien van Welij

‘Sandra en haar moeder waren wel een beetje zwart, maar niet helemaal. Dat verschil was heel subtiel. Je kon te zwart zijn, zoals Tanya, en dan wilden witte mensen niet met je omgaan. Als je een beetje meer bruin was, zoals Sandra’s familie, dan was je oké. Zolang je tenminste altijd even aardig deed en het niet te veel had over dingen die niet Nederlands waren.’

Lees meer