13 juli 2009

Studenten niet blij met gastredacteurschap Jenny Diski

Jenny Diski: goed schrijven is goed schrijven

Het zal je maar gebeuren. Word je als schrijver gevraagd om als gastredacteur van een literaire studentenmagazine op te treden, lever je serieus werk, waarna je wordt weggezet als ‘te kritisch’. Het overkwam de Londense schrijfster en critica Jenny Diski, die verhalen las van studenten, ze op volgorde plaatste en er een commentaar bij schreef. Dat commentaar was niet mals, maar ook niet overkritisch, schreef ze in The Guardian. “Als je vijftien verhalen te lezen krijgt, dan verwacht ik dat er maar een paar echt goed zijn.”

De redactie van het tijdschrift was echter not amused en suggereerden Diski haar inleiding aan te passen. Die werd furieus. “Willen jullie alleen maar ondersteuning van je eigen ideeën? Als jullie een gastredacteur zoeken, dan ga je er toch niet van uit dat die precies dezelfde mening heeft als jullie?”

Wat eronder ligt, zo verklaart Diski in haar artikel in The Guardian, is het onbegrip van hedendaagse jonge schrijvers over het schrijverschap. “Men zegt: er is niet zoiets als goed of slecht schrijven. Dat verwerp ik. Goed schrijven spreekt voor zichzelf. En als ik het lees, zeker van jonge schrijvers, dan valt m’n mond open van plezier. Maar veel schrijvers zoeken alleen maar een pot goud en beroemdheid. Die haal je er zo uit.”

Voor Diski is schrijven vooral herschrijven. “Dat is het punt waarop je van het verhaal je eigen verhaal maakt. Herschrijven, nog een keer, het ding laten rusten, dan het weer oppakken, heel nauwgezet lezen en zorgvuldig alles weghalen dat je niet goed hebt overdacht – en zelfs sommige dingen die je wel goed hebt overdacht. Dat is goed schrijven. Zo eenvoudig is het.” (bron: The Guardian, Schrijven Online)

Nieuwsgierig geworden naar hoe Diski zelf schrijft? Lees haar laatste reisboek Over reizen, rust en rendieren.

Jenny Diski beschreef in haar twee laatste reisboeken Schaatsen naar Antarctica en Vreemdeling in een trein hoe ze verre reizen maakte om zich in zichzelf en haar verleden te verdiepen. Uiteindelijk bleek ze echter nergens zo gelukkig te zijn als thuis, waar ze door niemand werd gestoord.

Maar haar situatie veranderde toen de Dichter in haar leven kwam. Daarom gaat Diski in Over reizen, rust en rendieren opnieuw op zoek naar de perfecte omstandigheden om haar innerlijke rust te vinden. Ze trekt achtereenvolgens naar het verre Nieuw-Zeeland, het landelijke Somerset en het koude Lapland. In haar onmiskenbaar eigen, geestige stijl doet ze verslag van de opmerkelijke belevenissen van een reiziger tegen wil en dank. (bron: uitgeverij Atlas)

Jenny Diski, Over reizen, rust en rendieren. Atlas, paperback, 256 p., € 19,95. Vertaling: Inge Kok

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

31 juli 2017

Het gitzwarte leven

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer