Simon Vinkenoog overleden (1928-2009)

Schrijver Simon Vinkenoog is zondagochtend op 80-jarige leeftijd in zijn woonplaats Amsterdam overleden. Dat heeft zijn echtgenote, Edith Ringnalda, gemeld. Vinkenoog overleed om 01.40 uur in het het VU Ziekenhuis in Amsterdam, waar hij vrijdagavond was opgenomen na een hersenbloeding. Hierna raakte hij in coma. Bij het afscheid waren familie en vrienden aanwezig. ”Simon heeft een goed uiteinde beleefd”, aldus Ringnalda.

De begrafenis van Vinkenoog heeft komende zaterdag plaats op begraafplaats St. Barbara in Amsterdam. Het publiek krijgt zaterdagmorgen de kans om afscheid te nemen.

Onbekende
De keus voor St. Barbara was volgens de echtgenote van Vinkenoog vanzelfsprekend. ”Omdat Simon daar vijf keer dichter van dienst was bij de begrafenis van een onbekende”, aldus Ringnalda enkele uren voordat haar man stierf. ”Dat gebeurde daar zo mooi, zo liefdevol.”

Vinkenoog werd geboren op 18 juli 1928 in Amsterdam. ”Hij zou volgende week 81 worden, hij was nog zo lief en levenslustig, maar het is ons niet gegeven”, aldus Ringnalda. Bij Vinkenoog werd onlangs een been geamputeerd.

Dichter
Vinkenoog is het meest bekend als dichter en prozaschrijver. Zijn eerste dichtbundel Wondkoorts verscheen in 1950. Sindsdien schreef hij meer dan dertig boeken.
In 2004 werd hij benoemd tot dichter des Vaderlands. In 2008 schreef Vinkenoog nog een eerbetoon aan de stad Amsterdam: Amdam/madmaster.
Ook stond Vinkenoog bekend ‘wietambassadeur’. In televisieprogramma’s en op foto’s was hij vaak te zien met een joint in zijn handen.

Nieuwsgierig
Vinkenoog zei ooit dat hij ”ontzettend nieuwsgierig was naar de dood”. ”Daarin worden alle sprookjes waar en na de dood zul je alles weten. Maar ik denk dat ik na de dood in de buurt van de aarde blijf hangen, want ik vind het enorm interessant hier”, aldus de auteur in een interview in 1975.

Bron: (c) ANP

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

18 januari 2011

Maimonides
Recensie door Lodewijk Lasschuijt

In zijn voorwoord laat de schrijver van dit boek, Sherwin B. Nuland, duidelijk blijken dat het aanvankelijk helemaal niet zijn bedoeling was om in te gaan op de dringende verzoeken van zijn uitgever. Hij had zich, naar eigen zeggen ondergedompeld in de inktzwarte wateren van de maimonidiaanse literatuur en smeekte verlost te worden van een taak waarvoor hij naar zijn stellige overtuiging niet was toegerust.

Lees meer