Rutger Kopland

Rutger Hendrik van den Hoofdakker (Goor, 4 augustus 1934) is psychiater, essayist en emeritus hoogleraar biologische psychiatrie. Hij is bovendien een van de meest gelezen dichters van Nederland. In 1988 ontving hij de P.C. Hooft-prijs voor zijn gehele oeuvre.

Persoonlijk

Rutger Kopland werd geboren in Goor 4 augustus 1934 en groeide op in een calvinistisch milieu. Kopland woonde van 1941 tot 1946 in Bussum en van 1946 tot 1951 in Assen, waar hij het gymnasium volgde. Hij studeerde geneeskunde te Groningen (1951-1959).

Tijdens zijn studententijd schreef hij al gedichten, maar daar stopte hij na zijn studietijd mee, om in 1964 de draad weer op te pakken. Zijn vriend Aad Nuis ? bedenker van het pseudoniem Kopland ? moedigde hem aan tot het publiceren van zijn poëzie.
Van den Hoofdakker was hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen. Als onderzoeker en behandelaar hield hij zich persoonlijk vooral bezig met de betekenis van de slaap en de biologische klok voor het emotionele leven van zowel gezonde als psychisch gestoorde mensen. Daarbij werkte hij ook als psychotherapeut. Behalve artikelen en hoofdstukken in wetenschappelijke tijdschriften en leerboeken schreef hij ook essays over psychiatrie in de algemene maatschappelijke context. Een aantal van deze stukken werd opgenomen in De mens als speelgoed (1995) en in Twee ambachten (2003).
Als Rutger Kopland debuteerde Van den Hoofdakker in 1966 met Onder het vee. Kopland schreef daarnaast literaire essays: Het mechaniek van de ontroering (1995) en Mooi, maar dat is het woord niet (1998). Al jaren behoort Kopland tot de meest gelezen dichters in ons land. Bloemlezingen uit zijn werk verschenen in onder meer het Engels, Frans, Hebreeuws, Pools, Duits en Italiaans.<!–[endif]–>

Rutger Kopland is getrouwd, heeft drie kinderen en woont in Glimmen.
Bron: www.literairnederland.nl

Bijzonderheden

  • Bij de verkiezing van De Dichter des Vaderlands in 2000 kreeg hij net enige stemmen meer dan Gerrit Komrij – maar Kopland bedankte voor de eer.
  • De favoriete plek van Kopland ligt aan de Drentsche Aa ligt, vlakbij Schipborg.
  • Het onveranderbare van alle menselijk doen en laten en de onmogelijkheid het verleden te herstellen, zijn belangrijke thema’s in het werk van Rutger Kopland.
  • Kopland schrijft op een toegankelijke manier, bijna in spreektaal. Zijn poëzie heeft een weemoedige inslag, maar wordt nooit sentimenteel, mede door de ironie die hij hanteert.
  • Het werk van Kopland wordt veel geciteerd in rouwadvertenties en op begrafenissen.
  • In december 2005 ontsnapte Rutger Kopland ternauwernood aan de dood als hij tijdens het autorijden een hartaanval krijgt en tegen een boom rijdt. In het Universitair Medisch Centrum Groningen werd hij enige tijd in slaap gehouden. Later belandde hij als patiënt op de afdeling waar hij zelf jarenlang had gewerkt.

Links

www.schrijversinfo.nl

Werken

  • Onder het vee (1966)
  • Het orgeltje van yesterday (1968)
  • Alles op de fiets (1970)
  • Wie wat vindt heeft slecht gezocht (1972)
  • Een lege plek om te blijven (1975)
  • Al die mooie beloften (1978)
  • Dit uitzicht (1982)
  • Voor het verdwijnt en daarna (1985)
  • Verslagen van de W.T.F. Dertien ansichtkaarten (1986, bibliofiel, 100 ex.)
  • Herinneringen aan het onbekende (1988, keuze uit eigen werk)
  • Dankzij de dingen (1989)
  • Al bijna (1990, bibliofiel, 75 ex.)
  • In steen (1991, bibliofiel, 85 ex.)
  • Jopie Huisman (1991, gedichten bij werk van Huisman)
  • Dichtgegroeide weg (1993)
  • Geduldig gereedschap (1993)
  • De mens als speelgoed (1995)
  • De mechaniek van de ontroering (1995, essays)
  • Geitje van Gubbels (1995, jaarwisselinggeschenk)
  • Sporen (1996, bibliofiel, met Esther Jansma)
  • Jonge sla in het oosten (1997, reisverslagen)
  • Al die mooie beloften (1997)
  • Tot het ons loslaat (1997)
  • Mooi, maar dat is het woord niet (1998, essays)
  • Gedichten (1999)
  • Geluk is gevaarlijk (1999, bloemlezing)
  • Ik ben een moeilijk geval (2001, met Driek van Wissen)
  • Over het verlangen naar een sigaret (2001)
  • Twee ambachten (2003)
  • Wat water achterliet (2004)
  • Een man in de tuin (2004)
  • Verzamelde gedichten 1966-2006 (2006)
  • Poëzie/Poetry (2006, bibliofiel, 69 ex., met vertaling door Willem Groenewegen)
    Bron: www.schrijversinfo.nl

Prijzen

  • 1970 Jan Campert-prijs voor Alles op de fiets
  • 1975 Herman Gorter-prijs voor Een lege plek om te blijven
  • 1982 Paul Snoek-prijs
  • 1988 P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre
  • 1998 VSB Poëzieprijs voor Tot het ons los laat

Benoemingen

  • 1999 Eredoctoraat de Universiteit voor Humanistiek
  • 2001 Eredoctoraat Rijksuniversiteit Utrecht
  • 2005 Kopland maakt bekend de dat jaar aan hem toegedachte Koninklijke onderscheiding te weigeren, ‘omdat koninklijke onderscheidingen bedoeld zijn om mensen in het zonnetje te zetten, die normaal gesproken in de schaduw staan’.

Recent

19 september 2018

Omdenken in optima forma

14 september 2018

Een meer van wanhoop

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer