11 april 2011

Recensie: Twee meisjes. Een liefdesgeschiedenis – Perihan Ma?den

Recensie door: Dominique Rothengatter

Twee meisjes vertelt het tumultueuze liefdesverhaal van 2 Turkse tienermeisjes in Istanbul, Behiye en Handan die een speciale vriendschap met elkaar krijgen.

De roodharige Behiye is ongelukkig in haar gezinssituatie. Ze heeft een onhandige moeder, een dociele vader en een dominante en agressieve broer Tufan waarmee het totaal niet botert. Ze heeft afwisselend last van depressieve en agressieve buien. Tussendoor kookt ze en maakt ze fanatiek schoon om alle sporen van haar familieleden uit te wissen. Ze vindt zichzelf te dik en eet daarom amper. Kortom het verhaal van een tienermeisje dat ongelukkig is met zichzelf maar dan wel een met een duister randje.

Dan ontmoet ze de mooie, lieve meisjesachtige Handan en opeens is de wereld helemaal goed, mooi en als nieuw voor Behiye.
Behiye loopt weg uit haar ouderlijk huis en trekt in bij Handan, haar mannenbehagende moeder Leman en de er soms verblijvende oude, afgeleefde vrouw, Muki. Tussen Behiye en Leman is er meteen strijd om de aandacht van Handan.
Behiye gaat uitgebreid koken voor de vrouwen, ruimt op in huis, doet boodschappen en organiseert een heus verjaardagsfeestje voor ‘kindmoeder’ Leman wanneer deze 35 wordt.
Alles gaat goed zolang Handan Behiye helemaal toegewijd is. Dan blijkt Handan geïnteresseerd te zijn in de rijke Turkse jongen Erim. Behiye wordt heel jaloers en heeft steeds vaker wisselende buien die ze ook naar Handan uit. Het maakt Handan totaal van streek.

Als vreemde mannen begerig naar Handan kijken wordt Behiye witheet. Ze wil Handan beschermen en verdedigen tegen allerlei kwaad en akelige mannen. Daarom zoekt ze iets om haar te beschermen. Dit vindt ze in de vorm van een bistouri, een steekwapen. Wanneer een taxichauffeur op een gegeven moment ongegeneerd naar Handan’s borsten staart en haar terloops aanraakt slaat dit beeld van hem als een meteoriet in bij Behiye.
‘Als ze haar jas aan had gehad, als ze haar bistouri bij zich had gehad, had die vuile hond niet zulke sporen kunnen achterlaten. Behiye zou hem dan weggevaagd hebben, verdreven uit haar territorium. Ze zou hem niet hebben toegelaten; geen krater hebben laten maken. Gevoelens van spijt en schuld verteren haar.’

Ondertussen vinden er sinistere moorden op jonge, veelal rijke mannen plaats. Alle moorden worden gepleegd met een steekwapen.

Perihan Ma?den weet wat schrijven is en wat ze vertelt maakt indruk en sleept je mee in het verhaal. Ze gaat op confronterende en heldere wijze in op maatschappelijke problemen zoals de macht van mannen en de onderdrukking van vrouwen, ongewenste intimiteiten en leeftijdgebonden maar ook psychische problematiek. Het maakt dit boek tot een indrukwekkende en rauwe vertelling over een jonge, labiele vrouw in geestesnood. Constant ben je als lezer op je hoede voor de onberekenbaarheid van de hoofdpersoon die de schrijfster in al haar grilligheid zeer knap neerzet. Maar symbolisch gezien zou je Behiye ook kunnen zien als het personage dat in opstand komt tegen de maatschappelijke misstanden en het niet respectvolle gedrag naar vrouwen toe. Handan berust juist in het feit dat mannen zich zo gedragen naar vrouwen.

Het resultaat is een verhaal met een onheilspellende sfeer met daarin onverwachts liefdevolle, ontroerende en bijna zoete taferelen. Ik heb het boek meermaals weggelegd en het uiteindelijk toch uitgelezen omdat ik heel graag wilde weten hoe het afliep. Mijn advies is dan ook: houd je van realistische, rauwe verhalen met een belangrijke maatschappelijke boodschap, dan raad ik je zeker aan dit boek te lezen.

Over de schrijfster:
Perihan Ma?den is in 1960 geboren in Istanbul en studeerde psychologie aan de Bosporusuniversiteit. Ze is journaliste en schrijfster van verhalen en gedichten. Ma?den is een alleenstaande moeder van een dochter.

De schrijfster is beroemd vanwege haar columns in het dagblad Radikal waarin ze zich duidelijk uitspreekt tegen maatschappelijke misstanden. Toen ze het opnam voor een dienstweigeraar met gewetensbezwaren (dienstweigering is een door de Verenigde Naties erkend recht) werd ze het slachtoffer van een persoonlijke hetze die haar leven volledig op de kop zette. Ze werd veroordeeld tot gevangenisstraf maar ook weer vrijgesproken.

In 2008 kreeg Perihan Ma?den de Grote Prijs voor vrijheid van meningsuiting door de Turkse uitgeversbond, toegekend vanwege haar moedige optreden.

Naast het boek Twee meisjes (in 2002 al verschenen in Turkije) heeft Ma?den onder andere Moord op de boodschappenjongens (1991) geschreven en Voor wie waren we op de vlucht? (2009).

Twee meisjes
Een liefdesgeschiedenis

Auteur: Perihan Ma?den
Vertaald door: Hamide Dogan
Verschenen bij: Uitgeverij Athenaeum
Prijs: € 19,95

Meer van :

17 november 2017

Uitzichtloos leven in Unthank / Glasgow

Over 'Lanark' van Alasdair Gray
15 november 2017

Een portret in stukjes

Over 'Waarom ik mensen niet in mootjes hak' van Renske de Greef
14 november 2017

Diepe emoties in weloverwogen zinnen met originele beelden

Over 'Binnenplaats' van Joost Baars

Recent

13 november 2017

Een aaneenschakeling van mislukkingen?

Over 'We haten elkaar meer dan de Joden' van Els van Diggele
9 november 2017

Verlangen in vele variaties

Over 'Het raadsel van de liefde' van Andre Aciman
8 november 2017

Biografie Herman de Coninck gedicteerd door De Coninck zelf

Over 'Toen met een lijst van nu errond' van Thomas Eyskens
7 november 2017

De dreiging van het duister

Over 'Wol' van Aart Taminiau
6 november 2017

Het licht gaat uit

Over 'Laatste dagen op Ellis Island' van Gaëlle Josse

Verwant