Marcel van Roosmalen – Wij weten heus wel hoe laat het is

Het studentenleven wil niet vlotten

Recensie door Karel Wasch

Het boek begint in 1987 en de hoofdpersoon- ene Maarten- is op dat moment negentien jaar. Hij heeft een jaar internaat achter de rug en twee verprutste HAVO-eindexamens maar nu slaagt hij dan eindelijk voor zijn herexamen geschiedenis. De wereld ligt aan zijn voeten en de vraag is: ‘Wat nu?’
Maarten kiest voor een baantje bij een suffe firma gespecialiseerd in het reinigen van bedrijfskleding. Zijn ouders zijn teleurgesteld en vragen zich af waarom hij toch niet gaat studeren. De kleffe en oubollige sfeer in de wasserij staat Maarten na enige tijd zo tegen, dat hij toch maar besluit naar Nijmegen te gaan om een studie op te pakken.

Hij valt met zijn neus in de boter. Nijmegen is in die tijd een links bolwerk en de studenten lijken elkaar te willen overtroeven in blowen, vrijen en zuipen. De sfeer wordt hilarisch en trefzeker door Van Roosmalen neergezet. De onbeholpenheid van de hoofdpersoon, om te aarden in deze jungle evenzeer. Verliefd wordt hij op ene Laura, maar zij op haar beurt houdt veel meer van ene Detlef, een linkse rakker met zendingsdrang. De studie van Maarten vlot niet erg, vooral, omdat hij heeft besloten liever dichter te worden. Eén gedicht vloeide al uit zijn pen en dat draagt hij dan ook te pas en te onpas voor.  In de voetsporen van de communisten uit de Spaanse Burgeroorlog vertrekken Maarten en Detlef naar Barcelona om niets meer of minder dan een nieuwe revolutie te ontketenen. De missie wordt een mislukking- niemand zit op het tweetal te wachten- sterker nog , tussen Detlef en Maarten zal het nooit meer worden als voorheen. Teruggekeerd in Nijmegen trekt Maarten in bij Connie, en chick met blauw haar, een gouden hart en een seksuele frustratie.

We zijn op de helft van het boek. Er is niet zoveel gebeurd in het leven van de student Maarten. Toch raakt hij op een theatrale manier overspannen. Jammer voor het verhaal, want het is niet aannemelijk en komt niet organisch voort uit het voorgaande. Raakt een student, die veel zuipt, blowt en weinig neukt, automatisch in een existentiële crisis? Deze passage had geschrapt moeten worden en haalt ook de vaart uit het verhaal. De machteloze ouders, de sullige hulpverleners leveren veel meer interessante passages op dan de versufte en impotente Maarten zelf. Gelukkig krabbelt hij een twintigtal bladzijden verderop, weer overeind. In Frankrijk probeert de hoofdpersoon zijn geluk te vinden en snel aan geld te komen. We stevenen op een onverwacht einde af, maar blijven met een onbestendig gevoel zitten.
Niet dat Van Roosmalen geen vlotte pen heeft, zijn grappen zijn bovendien aanstekelijk, maar hij wil  ons maar niet echt ontroeren. Het is te hopen dat hij in zijn volgende boekje gaat uitpakken over de journalisten, want bij hen hoort hij thuis, niet bij de romanciers.

 

Omslag Wij weten heus wel hoe laat het is - Marcel van Roosmalen
Wij weten heus wel hoe laat het is
Marcel van Roosmalen
Verschenen bij: Prometheus (2008) Alleen tweedehands verkrijgbaar
ISBN: 9789044607048
196 pagina's

Om Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via de rode knop. Waarvoor onze hartelijke dank!

Meer van Karel Wasch:

Recent

Literatuur in dienst van de strijd
8 april 2024

Literatuur in dienst van de strijd

Over 'Mannen in de zon' van Ghassan Kanafani
Maksie wil een stoere baas
6 april 2024

Maksie wil een stoere baas

Over 'Maksie' van Mathilde Stein
Zoektocht naar herinneringen
4 april 2024

Zoektocht naar herinneringen

Over 'Jo' van Judith Herzberg
Brieven vol treffende uitspraken, ontboezemingen en observaties
3 april 2024

Brieven vol treffende uitspraken, ontboezemingen en observaties

Over 'Willem Witsen (1860-1923). Een kunstenaarsportret in brieven' van Bezorgd door Linda Modderkolk, Odilia Vermeulen, Ester Wouthuysen.
In cartoons kan alles
2 april 2024

In cartoons kan alles

Over 'Er komt altijd een ei uit' van Robert Schuit