Pam Emmerik – Recensie: Jummie! Het ware leven van een adoptieprinses

Recensie door: Rosalien Koster

Recensie door Rosalien Koster

Wie nog steeds denkt dat strips uitsluitend voor kinderen bedoeld zijn, heeft het mis. De graphic novel, oftewel de striproman, herinnert in niets aan de strips van weleer. De strip van nu is uitgegroeid tot volwaardige literatuur. Dit bewijst ook Jummie! Het ware leven van een adoptieprinses van Pam Emmerik, waarin we het verhaal lezen van de door seks geobsedeerde puber Marita.

Net als elke andere tiener worstelt Marita met typische puberproblemen: pukkels, een vervelend jonger broertje en een moeder die niets van haar lijkt te begrijpen. Maar anders dan het leven van de gemiddelde tiener is het leven van Marita niet bepaald zorgeloos te noemen. Vastklampend aan de gedachte dat ze eigenlijk een geadopteerde prinses is, weet ze zichzelf echter staande te houden in een leven dat gekenmerkt wordt door seks, geweld en de dood.

Bewust van de zwaarte van haar leven lijkt Marita zelf niet te zijn. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, vertelt ze in geuren en kleuren over de liefdeloze seks die ze  met haar beste vriend Joseph heeft. Dat ze in werkelijkheid doodsbang voor hem is, laat ze zich pas later ontglippen. Maar dan nog weet Marita de schijn op te houden dat het allemaal één grote grap is en we het vooral niet serieus moeten nemen.

Het is deze argeloosheid van Marita en haar cynische blik op alles wat ze meemaakt dat zorgt dat het verhaal bladzijde na bladzijde steeds dieper onder de huid nestelt. Er is geen ontkomen aan: de lezer wordt bij zijn strot gegrepen en meegezogen in de bizarre wereld van Marita. Zonder gene fantaseert ze over seks met het hoofd van de school, een priester die het in zijn vrije tijd met jongentjes houdt. En even gemakkelijk doet ze op luchtige toon verslag van de wilde seks die ze heeft met vreemde jongens die ze oppikt in de plaatselijke koffietent.

Maar het is niet alleen Marita’s verhaal dat indrukt maakt. De schrijfster, en tevens beeldend kunstenaar, heeft met grote verbeeldingskracht de tekeningen naadloos laten aansluiten bij de belevingswereld van Marita. De simplistische, kinderlijke zwart-wit tekeningen, die lijken op wat elke puber tijdens een saaie les in zijn agenda kladt, laten een ogenschijnlijke vrolijkheid zien die past bij een meisje van veertien. Maar verhullen daarnaast ook in eerste instantie treffend wat de roman werkelijk is: een rauw relaas van een getroebleerde jongere.

Toch is de roman niet alleen een tranentrekkend verhaal van een jong meisje dat de weg kwijt is en geen idee heeft wat ze met haar leven aan moet. Want zielig is Marita niet: haar grote dosis zelfspot en de rake typeringen van de mensen om haar heen, laten zien dat zij uiteindelijk wel door heeft hoe het leven in elkaar zit. Maar zoals elke puber is ze ook nog steeds kind en nog niet in staat om weloverwogen haar leven in te richten zoals zij dat wil.

Maar ook dat komt goed. Net zoals het goed gekomen is met de schrijfster. Want met de bijzondere combinatie tussen beeld en verhaal, laat Emmerik zien dat ze een groot talent is. En dat Jummie! Het ware leven van een adoptieprinses meer is dan alleen een stripverhaal. Het is literatuur zoals literatuur bedoeld is. Vervreemdend, prikkelend en overdonderend waarbij niet duidelijk is wat nu een geoorloofde reactie is: huilen of lachen.

Jummie! Het ware leven van een adoptieprinses

Auteur: Pam Emmerik
Verschenen bij: UItgeverij Nijgh en Van Ditmar
Prijs: € 24,95

Omslag Recensie: Jummie! Het ware leven van een adoptieprinses  -  Pam Emmerik
Recensie: Jummie! Het ware leven van een adoptieprinses
Pam Emmerik
ISBN: 9789038893488

Meer van Rosalien Koster:

Recent

24 september 2018

Individuen in de branding van de geschiedenis

Over 'De wintertuin' van Jan Konst
21 september 2018

Schrijven met de veer van de arend

Over 'De onzorgvuldig geketende Prometheus' van André Gide
20 september 2018

Alleen of samen, in- of exclusief?

Over 'Vrouwen en macht' van Mary Beard
19 september 2018

Omdenken in optima forma

Over 'De olifant van de bovenbuurman' van Rijswijk, van, Roos
18 september 2018

Taal die bezinken moet en verwondering oproept

Over 'Laat de stilte' van Rui Cóias

Verwant