Ilse Starkenburg – Gekraakt klooster

Bedaarde onrust

Recensie door Thomas Möhlmann

‘Ik geloof (…) dat ik wel een vis had willen zijn,’ vertelde Ilse Starkenburg jaren geleden eens in een interview. In het korte gedicht ‘fantasie’ stelt ze zich deze wens concreet voor:

‘als ik mijn oranje vis was
dan was ik oranje
dan was ik een vis

ik woonde in een kleine wereld
waar ik alle anderen kende
nooit verdwaalde ik

ik riep: draai
en ik draaide
ik riep: daar
en daar was ik

en ik viel nooit als ik’

Het is een van de zesenveertig gedichten die Starkenburg in haar vierde dichtbundel Gekraakt klooster heeft opgenomen. Zonder opsmuk, met eenvoudige woorden, doet elk van de gedichten secuur verslag van wat er in en buiten het hoofd van de dichteres gebeurt. Een zeer aandachtig hoofd, omringd door een soms aangenaam merkwaardige, maar doorgaans bedreigende en niet geheel begrijpelijke wereld. De vissenkom waarin de dichteres leeft, is niet deze hele wereld, maar haar eigen hoofd. Precies wat in de vis benijd wordt, lijkt dit mensenhoofd te ontberen: overzicht, grip en vertrouwdheid met de omgeving en de anderen daarin. Beklemmende gedachten en gedichten levert het op, die met een bedaarde onrust aan het papier zijn toevertrouwd. Er is een behoefte, een hunkering soms, aan werkelijk contact met wie zich buiten de kom bevindt, af en toe lijkt dat ook wel plaats te vinden, maar steeds doemt de glazen wand op tussen binnen- en buitenwereld: uiteindelijk blijft ‘de ander’ voor de dichteres een in de kern onkenbaar verschijnsel. En vice versa, getuige ‘gesprek op het strand’:

‘het moet iemand zijn
met een ander karakter dan
ik: een rustig iemand

maar jij bent zelf toch heel rustig?

nee, van binnen
ben ik niet heel rustig.’

 

Deze recensie werd eerder gepubliceerd in: Poëzietijdschrift Awater, winter 2008, jaargang 7, nummer 1.

 

Gekraakt klooster
Ilse Starkenburg
gedichten
Verschenen bij: De Arbeiderspers
ISBN: 9789029565790
60 pagina's
Prijs: € 15,50

Recent

12 april 2021

Spannend is het niet, maar wel goed verteld

Over 'Naar Lillehammer' van Vonne van der Meer
9 april 2021

‘We zitten niet in een roman van Dostojewski.’

Over 'De wereld is niet stuk te krijgen' van Maxim Osipov
8 april 2021

Het begrip van hier en nu opnieuw geijkt

Over 'In mijn mand' van Lieke Marsman
7 april 2021

De dictatuur van de nuance

Over 'Karina of de ondergang van Nederland' van Wouter Godijn
6 april 2021

Een leugenaar?

Over 'Multatuli' van Ger Beukenkamp

Verwant