Hugo Brandt Corstius – Eet geen vlees

Derde deel in reeks over prangende kwesties zoals geen vlees eten

Recensie door DdH

Vorig jaar is uitgeverij Querido begonnen met een pamflettenreeks. Dunne boekjes met een mening over prangende kwesties. Het eerste deeltje werd geschreven door Thomas Rosenboom, Denkend aan Holland, een eloquente aanklacht tegen de verwende houding van de Nederlander. Daarna volgde Dèsanne van Brederode met Modern dédain, een al minstens zo belangrijke aanklacht tegen de intellectuele nivellering in Nederland. Intellectualisme, vroeger een deugd, is nu een zonde, elitair en onzinnig.

Hugo Brandt Corstius schreef het derde deel in de reeks, Eetgeenvlees. Dat is hij, de vegetariër Eetgeenvlees.

Eetgeenvlees! Wat een genotbederver, wat een halfzachte idioot, wat een bijgelovige sukkel die zichzelf een idealist vindt, wat een zielige aandachttrekker, die geenvleesenookgeenvis-eter, die veganist, die get-ver-demde véé-géé-táriër, verdomd-Gehate-Tirannieke-Ariër. Liefst zou u hem ter plekke willen villen, centrifugeren, magnetroneren, met gloeiende jus overgieten, tamponneren, aan stukken snijden en opeten.

Eetgeenvlees is geen welkome gast. Vegetarisme staat voor veel mensen nog altijd gelijk aan hysterische gelijkhebberij, een overblijfsel uit de jaren zeventig toen we nog dachten dat de maatschappij maakbaar was en de wereld verbeterbaar. Bovendien moet Eetgeenvlees zich altijd verantwoorden voor zijn niet-vleesetende gedrag. En dan krijg je het. De commentaren. Eetgeenvlees heeft de meest voorkomende keurig voor je op een rijtje gezet in zijn pamflet. Een kleine greep: ‘Hitler was een vegetariër’, ‘Ik zie dat je leren schoenen draagt’, ‘Eet je wél eieren?’, ‘En, zijn de dieren je dankbaar?’, ‘Ik zou ook niet graag een varken killen, kelen en uitbenen, maar er bestaan zoveel nare karweitjes waar je iemand voor kan inhuren’.
Eetgeenvlees stelt terecht dat het verschil tussen de vleeseter en Eetgeenvlees is dat de vleeseter zich aangevallen voelt door Eetgeenvlees. En dat terwijl Eetgeenvlees geen Jehova-achtige praktijken voorstaat met zijn niet-vleeseten. Hij eet gewoon geen vlees. Maar jij als vleeseter wéét: hij heeft gelijk. Zelfs al weet je niet precies wat dat gelijk is, of wil je het niet weten, je laat je een schuldgevoel bezorgen door Eetgeenvlees, je voelt je eigenlijk een beetje weggezet door Eetgeenvlees. Want eigenlijk heeft de vleeseter niet meer argumenten tot zijn beschikking dan de roker, namelijk: ja maar, het is zo lekker. Veel mensen brabbelen dan ook nog iets over vitamine B12, en dat dat alleen in vlees zit, maar tegenwoordig zit alles ook in een potje en bovendien heb ik nog nooit iets gelezen over een vegetariër die door een gebrek aan vitamine B12 was overleden.
Het genotspunt is duidelijk, vlees kan heel lekker zijn, maar de vraag waar het om draait is: mag je een dier vermoorden alleen maar om hem op te kunnen eten. Het antwoord moet ja zijn, want anders zou het niet op zo’n enorme schaal gebeuren, maar het antwoord kan eenvoudigweg niet ja zijn. Want er schuit iets gruwelijk hypocriets in de manier hoe wij met onze dieren omgaan. Martel het paard op de kinderboerderij en je krijgt een celstraf en als het echt nodig lijkt, TBS. Terecht, roepen we. Wie echter aan de lopende band kippen en koeien dag in, dag uit, martelt en vervolgens vermoordt krijgt daarvoor een salaris. Zo stelt Eetgeenvlees het, en verdomd, hij heeft gelijk, maar dat willen we dus niet weten. Hij maakt het nog bonter ook bovendien, hij durft het eens te zijn met de moeder van J.M. Coetzee die in Dierenleven in een door haar gehouden lezing een parellel trekt tussen de wijze waarop wij met dieren omgaan en de Holocaust. Tut-tut denk je in eerste instantie, maar Eetgeenvlees schrijft dit:
Zij die tegen de vergelijking protesteren lijken te willen zeggen: ‘Een tijdelijke, incidentele moordpartij met zes miljoen slachtoffers is erger dan een eeuwenlange, conventionele moordpartij met zes miljard slachtoffers.’ Ik ben het daar niet mee eens.
Rest natuurlijk de vraag: kun je het moorden van een dier, zonder ziel en bewustzijn, gelijkstellen aan dat van de mens. Die vraagt beantwoordt Eetgeenvlees niet, maar verder biedt zijn pamflet alle reden tot ernstig nadenken over ons gedachteloos vleeseten.

 

Omslag Eet geen vlees - Hugo Brandt Corstius
Eet geen vlees
Hugo Brandt Corstius
Verschenen bij: Querido (2006)
ISBN: 9789021463551
44 pagina's
Prijs: € 10,99

Recent

20 maart 2019

Van monoloog naar dialoog

Over 'Lief slecht ding' van Frank Keizer
19 maart 2019

Onvermijdelijke consequenties van een multiculturele samenleving

Over 'Salomons oordeel' van Robert Vuijsje
18 maart 2019

Op zoek naar geluk voor de mensheid

Over 'Icarië' van Uwe Timm
13 maart 2019

Reizen zit haar in het bloed

Over 'Zeeuws geluk' van Carolijn Visser
12 maart 2019

Met zwier verteld verhaal rondom twee moorden en een moestuin

Over 'Moord op de moestuin' van Nicolien Mizee

Verwant