Detlev van Heest – Recensie: De verzopen katten en de Hollander

‘Alles moet opgeschreven worden.’

‘Alles moet opgeschreven worden.’

‘In het westen van Tokyo bevindt zich de schilderachtige buurtschap Nieuwloofwijk.’
Met deze eerste zin omschrijft de schrijver de wijk, waar hij gedurende de eerste jaren van deze eeuw een aantal oudere buurtbewoners portretteert. Van Heest is dan nog journalist, maar met tegenzin en zit liever thuis terwijl zijn vrouw Annelotte in de bloemenhandel werkzaam is. Van Heest houdt ervan om naar zijn buren te kijken en hen te beschrijven. Hij portretteert hen in dit boek om beurten.

Het eerste en meteen het mooiste portret is van mevrouw Suzuki, die steeds vergeetachtiger wordt. Van Heest trekt zich haar lot aan en oogst daarmee de dankbaarheid van haar familie. Aan het eind van het boek, als hij inmiddels naar Nieuw-Zeeland geëmigreerd is, bezoekt hij samen met enkele van haar familieleden haar graf.
Enkele andere buurtbewoners zijn kapper Booreiland die leverkanker heeft en trompettist Z. die hem en zijn vrouw fluitles geeft. Zij worden af en toe door Z. uitgenodigd voor een etentje, maar ze zijn zelf vegetariërs en worden ziek van de grote hoeveelheden vlees die ze daar krijgen. Verder leren we onder meer kok Dzjoen kennen, die geen vaste baan heeft en bedelt om geld, de heer Van Tricht, die in de loop van de jaren aan de praat raakt over zijn gedrag tijdens de oorlog en mevr. D., een Jehova’s getuige die bevriend raakt met Van Heest.
De meeste Japanners hebben Nederlandse namen zoals mevrouw Schaduwberg of Boomdorp.
De fonetische schrijfwijze van Japanse namen zoals Foedzji in plaats van het gebruikelijke Fuji doet vreemd aan.

Door de dialoogvorm komen we mondjesmaat iets te weten over de verhouding tussen Van Heest en zijn vrouw. Ze hebben geen kinderen, wel een kat zonder staart. Detlev is behoorlijk fobisch, Annelotte komt over als een chagrijnig mens. Ze heeft veel op haar man aan te merken. Ze vindt bijvoorbeeld dat hij teveel foto’s maakt. Het vele gekibbel doet denken aan de relatie tussen Maarten en Nicolien in Het Bureau van Voskuil. Het boek is ook aan de laatste opgedragen. Detlev is een fanatiek dierenbeschermer, net als Voskuil was. Hij onderneemt actie om te voorkomen dat bomen gerooid gaan worden. De dwangmatige manier waarop hij de bloemen van zijn uurwerkplant telt, is exemplarisch voor het opschrijven van alles wat er in zijn buurtje gebeurt. Daarmee schetst hij wel een interessant beeld van de dagelijkse Japanse cultuur.

Van Heest baseert zich qua stijl, vorm en zelfs bepaalde uitdrukkingen op Voskuil. Daar is niets op tegen, maar zoals vaker is de kopie minder overtuigend dan het origineel. In dit boek had nog wel wat geschrapt kunnen worden om het geheel sterker te maken, maar ook in deze vorm levert het een boeiend menselijk document op.

De verzopen katten en de Hollander

Auteur: Detlev van Heest
Verschenen bij: Uitgeverij Van Oorschot (2010)
Prijs: € 25,- paperback, € 45,- gebonden

Omslag Recensie: De verzopen katten en de Hollander  -  Detlev van Heest
Recensie: De verzopen katten en de Hollander
Detlev van Heest
ISBN: 9789028241428

steun-ons

Jaarlijks publiceert Literair Nederland ruim vierhonderd boekrecensies en literaire berichten mede dankzij donaties van lezers. Uw hulp om boekrecensies, interviews, columns en essays in de toekomst te laten verschijnen is nodig. Klik voor een bijdrage. Onze dank is groot!

Recent

22 januari 2021

Zet het even op de mail!

Over 'De druppel' van Frederik Baas
20 januari 2021

Ambitieuze roman maar als Grote Nederlandse Roman niet overtuigend

Over 'De lange adem' van Martijn Knol
19 januari 2021

Hoeders van El Hacho

Over 'Het hellen van een leven' van Luis Carrasco
18 januari 2021

Dit boek hangt van ontmoetingen aan elkaar met een reden

Over 'Hässelby. Het demonteren is begonnen' van Johan Harstad
17 januari 2021

Een veelzijdig tijdschrift met rijk verbeeldende bijdragen - Kluger Hans #39

Over 'Kluger Hans #39' van Hoofdredactie Yasmin Van ‘tveld

Verwant