Paul Bowles over het verzamelen van verhalen

In Un Américain à Tanger (1993) van Mohammed Ulad-Mohand vertelt Paul Bowles (onder andere) hoe hij vanwege de ziekte van zijn vrouw Jane zijn eigen schrijfactiviteiten tijdelijk moest staken en die tijd die hij daardoor kreeg gebruikte om de verhalen van Marokkaanse vertellers vast te leggen en te vertalen. Mohammed Mrabet was één van hen. Hij komt in deze documentaire ook aan het woord.

Over Paul Bowles die de verhalen van Mohammed Mrabet optekende gaat de column Gesproken woorden en orale verhalen.

Losgezongen

April is inderdaad een wrede maand. Niet alleen volgens dichters en schrijvers, ook boeren weten dat het de maand is die hen de nekslag kan geven. De onrijpe, prille gewassen op het veld en de voorraden geslonken. En christenen, met hun vrolijke Pasen, voorafgegaan door niets minder dan de kruisdood van hun Messias: rond april, het zal allemaal geen toeval zijn. Het ontluiken van leven gaat niet zomaar. Ik ben op weg naar de bieb, buig mijn hoofd tegen de sneeuw en luister naar de soundtrack van Jesus Christ Superstar. De film heb ik zo vaak gezien, dat ik de dorre woestijn en felle ogen van Judas in zijn zon-gebleekte rode hippie tenue moeiteloos voor me zie. Als vijftienjarige verlangde ik van boeken en films dat ze zo echt mogelijk waren. De straaljagers en het zingen leidden me daarom af. Grommend keek ik de film uit.

Lees meer