145 Zoekresultaten voor: Els van Swol

16 juni 2020
 – Recensies

De microkosmos van meneer Kang

Recensie door Els van Swol

‘Het gebeurde allemaal op een en hetzelfde moment, haast exact gelijk’. Deze eerste zin uit Het huis met de kersenbloesem van Sum-Mi Hwang, zou zomaar in aanmerking kunnen komen voor de mooiste openingszin uit 2020. Het is een lichte zin, maar ook een die een geweldige diepte verraadt door de zekere dreiging die ervan uitgaat, de ongelijktijdige gelijktijdigheid die erin zit.
De Zuid-Koreaanse schrijfster Sun-mi Hwang (1963) is zelf in armoede geboren, ze kon daardoor niet naar school...

Lees meer
18 mei 2020
 – Recensies

Gedetailleerde maar niet al te diepgravende studie

Recensie door Els van Swol

Jaap Goedegebuure, Neerlandicus en biograaf van de schrijver Frans Kellendonk (1951-1990), beweegt zich in zijn détailstudie over de muziek van Kellendonk tussen afstand en vereenzelviging. Hij deelt Kellendonks liefde voor Bob Dylan en nog wel meer: beiden volgden het gymnasium, waren schoolkrantredacteur, studeerden letteren (Kellendonk overigens Engelse taal en letteren) en werden schrijver. 

Lees meer
4 mei 2020
 – Recensies

Dwars door alles heen

Recensie door Els van Swol

‘Heks!’, riepen de kinderen Henne Vuur na een personage uit Manon Uphoffs Vallen is als vliegen. Ze was ‘oud, ik vond haar oud. Ze was arm, alleenstaand, had geen baan (…) en koolzwarte haarstrengen tot op haar billen’, zodat vrijwel alle kinderen uit de buurt ‘daar is de heks’ scandeerden. Inderdaad, lijkt Henne Vuur het prototype van een heks, maar ze was géén heks. ‘Ze was op zichzelf, gesloten. Is dat niet keurig? Wie houdt er van een hysterica? Van een nasty woman?’
Omschrijvingen die een-op-een passen op de personen die Mona Chollet beschrijft  in haar boek Heksen.

Lees meer
14 april 2020
 – Recensies

Van achteren naar voren leven

Recensie door Els van Swol

Soms lees je een zin waarbij je het idee krijgt, dat daarin misschien wel een heel boek, een heel oeuvre besloten ligt. Of, liever: dat je vanuit die ene zin opeens alles meent te begrijpen. Voor de een zal dat een andere zin zijn dan voor de ander die het kwartje doet vallen met betrekking tot een bepaald boek, oeuvre of – in dit geval – drie toneelstukken: Leedvermaak (1982), Rijgdraad (1995) en Simon (2001),...

Lees meer
19 februari 2020
 – Recensies

Op weg naar huis met het lichaam van de Dokter

Recensie door Els van Swol

Zoals Albert Camus het verhaal over een vreemdeling vertelde, zo schreef Kamel Daoud in Moussa of de dood van een Arabier vanuit die vreemdeling. Ook het verhaal van de Schotse arts, zendeling en ontdekkingsreiziger David Livingstone (1813-1873) is vaker verteld, meestal vanuit een blank gezichtspunt, nog nooit vanuit het oogpunt van sterven en dood. 

Lees meer
14 januari 2020
 – Recensies

Iedereen op hol geslagen

Recensie door Els van Swol

Wranger kun je het je haast niet voorstellen. De Koeridsch-Iraanse dichter en journalist Behrouz Boochani vluchtte in 2013 naar Australië. Op zee werd hij door de Australische kustwacht opgepakt en op Manus vijf jaar lang in de Fox-gevangenis opgesloten, tot deze eind 2017 werd gesloten. Hij schreef zijn boek stukje bij beetje als WhatsApps op een oude, binnengesmokkelde gsm. De appjes stuurde hij naar zijn vriend Omid Tofighian, die ze in het Engels vertaalde. Met dit boek won hij onder meer uitgerekend de Australian Book Industry Award,

Lees meer
2 januari 2020

Sneeuw in het werk van Philippe Claudel

Winterrubriek door Els van Swol

Wat is de mooiste winterscene uit de literatuur. De mooiste? Ik zou het niet durven zeggen, want ik ken de literatuur niet uitentreuren. Neem bijvoorbeeld de Russische, daar komen heel wat mooie winterbeelden in voor, maar de scènes die ik op het oog heb, komen uit de boeken van de Franse schrijver Philippe Claudel. In een interview uit 2018 op de site karakters.nu gaf hij te kennen zelf ook graag over sneeuw te lezen: ‘Momenteel lees ik een schrijver uit IJsland, Jón Kalman Stefánsson.

Lees meer
26 november 2019
 – Recensies

Biografie aan de hand van schaarse bronnen

Recensie door Els van Swol

Op de achterflap van de biografie De jonge Rembrandt staat, ‘Onno Blom, gelauwerd biograaf’. Waarbij de uitgever ongetwijfeld met dat gelauwerd Bloms biografie van Jan Wolkers (Het litteken van de dood) bedoelt, al ging zijn promotie daarop niet zonder slag of stoot.

Lees meer
29 oktober 2019
 – Recensies

Ontwikkelingen van een plattelandsdokter

Recensie door Els van Swol

Op een dag onderging Albert Willem van Renterghem (1845-1939), zoals hij in zijn Autobiografie schreef, ‘de gedaantewisseling van zeeofficier tot plattelandsdokter’. De marine had hij vaarwel gezegd en een baan als arts in Heinkenszand (Zeeland) aangenomen. Hij was jong, als arts, als echtgenoot van Hélène en als vader van hun drie maanden oude dochtertje Antoinetje.

Lees meer
22 oktober 2019

Over het werk van Henk Vreekamp (1943-2016)

Boeken van medewerkers

Els van Swol  (1952) studeerde Kunst- en Cultuurwetenschappen en recenseert met grote regelmaat literatuur voor Literair Nederland. Van haar hand verscheen de afgelopen zomer het boek Mythe, mysterie, mystiek, over het leven en werk van de hervormde Israël-theoloog , publicist en predikant Henk Vreekamp. Verschenen bij Uitgeverij KokBoekencentrum in de reeks over theologen die hebben bijgedragen aan een kritische en maatschappelijk betrokken theologie. Vreekamp overleed in zijn woonplaats in 2016 ten gevolge van een ongeluk.

 

 

Lees meer
7 oktober 2019
 – Recensies

Toerist avant la lettre

Recensie door Els van Swol

Het zou iets typisch Nederlands kunnen zijn. Alexander Mitscherlich kwam met ‘het’ boek over huizen en steden. Pieter Hoexum schreef een boek over één huis, het Roland Holsthuis in het Noord-Hollandse Bergen. Susan Sontag schreef ‘het’ boek over ziekte, Hanna Bervoets een roman over één ziekte, het Q-koortsvermoeidheidssyndroom.

Lees meer
5 september 2019
 – Recensies

In een film is geen plaats voor toeval

Recensie door Els van Swol

Wat een raak omslag van Nanja Toebak kreeg het romandebuut Draaidagen van Bianca Boer (1976) mee. Eerder verscheen van haar een verhalenbundel en een dichtbundel. Het omslag bestaat enkel       uit de titel, met de tweede a van ‘Draaidagen’ op z’n kop. Het is namelijk niet alleen die letter die op zijn kop staat, maar de hele wereld van hoofdpersoon Judith, die zonder ouders opgroeit bij haar oma, de dementerende Auschwitz-overlevende Nini (Nelly). Het verhaal van oma en kleindochter vormt de eerste verhaallijn van de roman.

Lees meer