192 Zoekresultaten voor: Inge Meijer

15 juli 2021
 – Column

Agnes

Soms kom je iets tegen waarvan je de betekenis onderschatte. De tijd legt zijn eigen lijntjes, die soms korter lijken dan de voorbije jaren in werkelijkheid meten. Ik was vijf dagen in Deventer, de stad die boeken ademt. Ik woonde er tot begin jaren negentig. Nu ik er terug was, beleefde ik opnieuw de uitnodigende stilte van de stad bij het ochtendgloren. De stad waar ik als vijftienjarige dweepte met Toergenjev, Marnix Gijsen, waarvan de romantiek van dood door tuberculose me in Klaaglied om Agnes enorm aantrok. 

Lees meer
9 juli 2021
 – Column

Zelfs de dood

Gewenning is het tegenovergestelde van vitaal leven. Maak niets tot gewoonte, laat je niet in slaap sussen, wees weerbaar. Daar denk ik aan als ik De kliniek van de Marokkaanse schrijver Ahmed Bouanani lees. In 1967 was hij negenentwintig jaar en leed aan tuberculose. Hij werd opgenomen in een ziekenhuis in Rabat waar hij een half jaar zou verblijven. Tweeëntwintig jaar later, in 1989 schreef Bouanani een kleine roman gebaseerd op zijn verblijf daar. Een ongewone vertelling over een kliniek waar niemand naar de patiënten omkijkt, niemand geneest, mannen in het verborgene leven.

 

Lees meer
1 juli 2021
 – Column

Wit privilege

Soms freewheel ik blind mijn dagen door, denk dat ik alles wel zo’n beetje weet, van het leven, mezelf, de samenleving, hoe we ons verhouden moeten enzo. Tot zich iets voordoet waardoor ik geactiveerd wordt. Een gesprek op de radio bijvoorbeeld, over Keti Koti, de jaarlijkse dag waarop de afschaffing van de slavernij in Nederland herdacht en gevierd wordt. Het idee om van deze dag een nationale herdenkingsdag te maken stuit nogal op weerstand. In het programma kwamen een voor- en een tegenstander aan het woord.

Lees meer
17 juni 2021
 – Column

Achterwaarts verdwijnen

Ik kroop in bed met een verzameling fictieve magazines, Papieren Helden. Te openen met een muisklik. Wat ik toen in handen had, (kan het zijn dat we zover zijn gekomen dat een digitaal blad zich in onze geest verenigd met een papieren editie?) was een prachtig vormgegeven website met verhalen, in proza en poëzie. Met bijdragen van meer dan tachtig beginnende en gerenommeerde schrijvers. Naast nieuw geschreven verhalen zijn er hoofdstukken (als een literaire amuse) van reeds gepubliceerde boeken geplaatst, van Josse De Pauw, Thomas Verbogt, Tjitse Jansen, Mariken Heitman, Sholeh Rezazadeh, Ine Boermans en meer.

Lees meer
9 juni 2021
 – Column

Uitgestelde dood

Maandag was ik met mijn jongere broer onderweg. We bevonden ons midden in een op handen zijnd overlijden van de broer net boven mij. Die van de stille wateren, diepe gronden, waar altijd wat mee te lachen viel, binnenpretjes, breeduit lachend, glimlachend. 's Avonds gingen we langs bij de zoon van mijn jongste broer, aan de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam. Er werd koffie en water op tafel gezet toen mijn mobiel oplichtte,‘A.L. Snijders is overleden’. Bericht van mijn jongste dochter, die weet wat mijn leven kleur geeft.

Lees meer
25 mei 2021
 – Column

In boeken

Van een schrijver wil ik alleen weten of het boek waaraan gewerkt is, me bevalt, vermaakt of verbijstert. Het hoeft niet lekker (weg) te lezen, wat als criterium voor een goed boek wel gebruikt wordt, dat het ‘lekker wegleest’. Dan denk ik, je moet er bijblijven, bij wat je leest. Het leven is al versnipperd genoeg, laat het lezen ons een zorg zijn. Ik wil niet weten (weet niet of ik hier helemaal eerlijk ben) of de schrijver aardig is, veel drinkt of tegen haar/zijn man/vrouw schreeuwt. Als ik dat weet, sluipt er een ‘meeleef’ factor in, die de dingen besmoezelt. Wat ik lees, daar moet ik het mee doen, al gluur ik heus wel eens bij de buren. 

Lees meer
18 mei 2021
 – Column

Overgebleven dingen

Eind april was ik eindelijk weer eens in Amsterdam. Vanaf Centraal station nam ik tram 2, (of 12) naar het Leidseplein, vandaar moest ik een stuk lopen. Ik had een interviewafspraak met een schrijfster van geweldig bizarre verhalen. Het was stil in de tram. Bij het Leidseplein tegenover het American hotel stapte ik uit, vlakbij was een brug, moest ik links of rechts? Ik liep eerst een stuk naar links, tot ik begreep dat ik rechts moest, liep terug. Het regende alsmaar, ik droeg een afgrijselijk grijze, lange regenjas, capuchon over mijn hoofd. Een okergele tas dwars over mijn schouder. 

Lees meer
11 mei 2021
 – Column

Uitgummen

Een interviewer wil weten wat het volgende boek is, wat de schrijver drijft en zo meer. De schrijver zegt, wacht maar af, ik weet het niet, we zien wel. Of ,zoals Jeroen Brouwers in het interview rond de uitreiking van de Libris Literatuurprijs zei, ‘Hier is mijn oeuvre en je moet het er maar mee doen’. Dan wil de interviewer weten, ‘Ja, maar een schrijver die wil toch schrijven, die heeft een innerlijke noodzaak?’ En de schrijver, de tachtig gepasseerd, zegt er ‘geen zin meer’ in te hebben, dat het ‘mooi geweest’ is. Dat die hele innerlijke noodzaak, die stuwende drijfkracht, tot rust is gekomen. Dat was de schrijver aan te zien.

Lees meer
5 mei 2021
 – Column

Theepotten gooien

Hoe mensen steeds weer op reis gaan, huis en liefdes verlaten, daar is geen regel voor. Het is weten wanneer het moment daar is, dan koffers pakken, trap af, het huis uit. In de film Hope Gap wordt een vrouw door haar man verlaten. Ze had veel op hem aan te merken, maar hij hoort bij haar, dacht ze. Hij pakt zijn koffer, zegt dat hij niet degene is die zij in hem ziet. Het gevaar van een huwelijk is dat je degene wordt die de ander in je ziet. Meidagen zijn weemoedige dagen, het herdenken, het weten dat toen, op net zulke dagen, met net zulke kwinkelerende vogels, de vernietiging inzette. 

Lees meer
27 april 2021
 – Column

Tragisch mislukte feministe

De biografie van Philip Roth is uit,  een geweldig werk, ruim 1000 pagina’s. Twee weken  terug stond er al een recensie van Joost de Vries in de Groene Amsterdammer.  De Vries heeft Roth hoog zitten, dat was uit het hele stuk wel op te maken, gelukkig. De focus op het werk van Roth ligt vaak op zijn vermeende vrouwonvriendelijke gedrag, de seksuele maniakken die hij opvoert in zijn romans, maar dat interesseert me niet.

Lees meer
21 april 2021
 – Column

Schrijf dat op

Wat ik doe als ik schrijf. Ik zet de radio aan, of uit. Kijk door het raam, een kat springt over de schutting. Ga naar de gang, trek schoenen aan. Zie de sleutel aan de binnenkant van de voordeur. Draai de voordeur van het nachtslot, hang de sleutel aan het sleutelplankje. Open alleen voor de pakketbezorger de voordeur. Loop naar de kamer, zet de radio uit, of aan. Leg op tafel een stapel boeken, zet de laptop er bovenop, handen boven het toetsenbord. Leg er nog een boek bij, neem deze weer weg, pak een minder dik boek. Denk dan aan de verschillende manieren hoe mensen verongelukken. Open een Word document, kijk naar de beschreven vellen op tafel. Tik de eerste regel, pak een luciferdoosje van tafel, steek een kaars aan, steek twee kaarsen aan en ook de derde. Kijk naar de drie brandende kaarsen. 

Loop naar de keuken, neem een stuk brood uit de trommel. Klop het meel eraf, durum meel (zoek dat op). Leg het op een plank, pak het broodmes uit de la. Zet het mes op het brood, snijd een plak af.

Lees meer
13 april 2021
 – Column

Roes

De kick van lezen is het moment dat je uit de wereld valt. Geregeld heb ik dat nodig (niet dat ik het dagelijks zoek). Niet elk boek heeft het in zich. Het is simpelweg een kwestie van doorlezen, samenhang vinden. Zoals een junk zijn spul geregeld wil hebben, rusteloos wordt als er niets in huis is, word ik rusteloos van een boek. Een glas wijn erbij is onontbeerlijk. Dan doorlezen tot er iets ontdekt wordt waarvan je niet wist dat het er was. Dat moment, aangevuld met nog een slokje wijn, doet me mezelf ontstijgen, eurekagevoel. Het boek moet terzijde gelegd, een zucht geslaakt. Wat het precies is kan niet aangeraakt worden, maar het is er. 

Ingmar Heytze stelde in het afgelopen jaar een boek samen met honderd van zijn beste gedichten. Bij elk gedicht schreef hij een inleiding, de weg die naar het gedicht leidde. Al lezende kom ik te weten, dat de dichter  tweejaarlijks met collega vriend Frank Koenegracht, die hij als zijn dichterlijke vader beschouwt, belt. Dat hij elke dinsdagavond gaat kaarten met vrienden.

Lees meer