Opnieuw Internationale roem voor auteur Gerbrand Bakker

Het leven van een auteur is volkomen onvoorspelbaar. Dat blijkt maar weer uit de laatste aflevering Benali Boekt waarin Gerbrand Bakker vertelt dat (nadat hij in 1999 debuteerde met Perenbomen bloeien wit) jaren heeft lopen leuren met het manuscript van Boven is het stil. Wellicht dat redacteuren op een verkeerd spoor werden gezet door de toenmalige   titel van het manuscript Henk. Dat Gerbrand Bakker en zijn vrienden de moed niet opgaven het boek onder de aandacht te brengen levert hem heden ten dage opnieuw internationale en waarderende  kritiek op.

In de editie van 11 maart ( later deze week in Nederland te verkrijgen) van het weekblad The New Yorker wordt De omweg vertaald als Ten White Geese besproken. In de korte recensie wordt Bakker gecomplimenteerd om zijn ‘duistere en koele’ stijl van schrijven. Bakker won voor Boven is het stil (The Twin) in 2010 al eens de IMPAC Dublin Literary Award, de grootste internationale literaire prijs voor een literair werk.

Vervolgens is Bakker met De omweg in Engeland getiteld, The Detour op de longlist terecht gekomen van het Britse Foreign Fiction Prize 2013, de jaarlijkse prijs voor het beste in het Engels vertaalde werk. De shortlist wordt op 11 mei bekendgemaakt. Ook Laurent Binet, Orhan Pamuk en Karl Ove Knausgaard zijn voor deze prijs genomineerd.

I. v/d Graaf

 

Om Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via de rode knop. Waarvoor onze hartelijke dank!

Recent

14 juni 2024

Een invuloefening

Literair Nederland - 10 jaar geleden

18 juni 2014

Reizend op zoek naar politieke spanningen Reizend op zoek naar politieke spanningen

Een aantrekkelijk reisverhaal schrijven is nog een hele kunst. Naast woordkeus is de stijl van essentieel belang. Het zijn vaak de beschrijvingen van de kleine dingen die een reisverhaal groot maken. Neem bijvoorbeeld deze zin:

‘Als de Italiaanse aanklager op een stille zaterdagochtend Boog het stadspark in leidt, turen de twee zonnebrillen het pad af om naderende wandelaars te monsteren op dreigingspotentieel.’

Dit is een zin uit één van de reisverhalen van de bundel De zon is het probleem niet, van Daniël Rovers.