26 januari 2009

Ophef rond de verkiezing Dichter des Vaderlands

Is de hele Dichter des Vaderlands-verkiezing haar doel voorbij geschoten? Harde campagnes en verwijtende opiniestukken domineren nu de verkiezing. Vooral Ramsey Nasr en Tsead Bruinja maken ruzie.

Ramsey Nasr, shortlister voor de verkiezing, hoopte dat het vier jaar na de balpennenactie waarmee Driek van Wissen Dichter des Vaderlands werd, nu enkel en alleen om de poëzie zou gaan. ‘Ik was blij te vernemen dat bij de huidige verkiezing de poëzie weer centraal zou staan, dat een verkiezing middels gadgets en lokale sentimenten tot het verleden zou behoren.’ (de Volkskrant). Maar de verkiezing is nu verworden tot een circus, meent hij. En dit zou vooral te verwijten zijn aan Tsead Bruinja: ‘Maar het schoentje wringt hem ook een beetje bij de kandidaten zelf. Of laten we eerlijk zijn: bij Tsead Bruinja. Voor hem gaat het om niets minder dan presidentsverkiezingen. En daar horen dezelfde tactieken bij.’ (de Volkskrant)

Bruinja voelt zich aangevallen: ‘Nu was er al een beetje een circus om de verkiezing ontstaan, maar het stuk van Nasr maakt het allemaal wel een stuk grimmiger omdat het vol staat met valse verdachtmakingen. […] Ik ben Nasr erkentelijk dat hij de discussie aanwakkert en er zo voor zorgt dat de poëzie niet alleen op de literaire pagina’s van de krant floreert, maar dan moet hij niet met leugens komen. Je best doen om Dichter des Vaderlands te worden, daar zie ik niets kwaads in. Poëzie is van het volk, en de dichter die Dichter des Vaderlands wil worden, moet bereid zijn door de knieën te gaan. Heb je daar geen trek in, trek je dan terug.’ (NRC Handelsblad)

Daarop schrijft Ilja Leonard Pfeijffer zijn eigen geschiedenis van de verkiezingen Dichter des Vaderlands. Een uit de hand gelopen grap noemt hij het. Niet van Ramsey Nasr of van Tsead Bruinja. Gewoon de hele verkiezingen. Onzin. ‘Het is een schertsvertoning. Het is een grap die uit de hand is gelopen. Dichters worden gekwetst en vernederd. De valse schijn wordt opgehouden van een vrije keuze uit de vijf beste kandidaten. En iedereen neemt het veel te serieus. De kandidaten moeten een programma hebben. Plannen voorleggen. Campagne voeren. Houd er toch mee op!’ (NRC Handelsblad)

Al deze tumult lijkt de door Poetry International, de NPS, de Koninklijke Bibliotheek en NRC Handelsblad georganiseerde verkiezingen geen kwaad te doen. Een week voor de bekendmaking van de uitslag (op woensdagavond 28 januari) is al door meer dan 15.000 mensen gestemd. Dat is tweemaal zoveel als het totaal aantal stemmen van de verkiezing in 2005 toen Driek van Wissen werd gekozen.
En stemmen kan nog steeds op www.dichterdesvaderlands.nl. Maak zelf je keuze (op basis van de persoon, de poëzie, of allebei?). En kijk naar de uitzending van de NPS, aanstaande woensdag, waarin de Dichter des Vaderlands bekendgemaakt wordt. Want of het nu een grap is of niet, de verkiezing gaat natuurlijk door.

Lees hier het opiniestuk van Ramsey Nasr in de Volkskrant, de reactie hierop van Tsead Bruinja, en het stuk van Ilja Leonard Pfeijffer in het NRC Handelsblad.

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer