Anne Broeksma is als dichter vooral geïnspireerd door de natuur. Voor haar poëziedebuut Regen kosmos kamerplant uit 2014 ontving ze het C.C.S. Crone Stipendium. Haar tweede bundel Vesper (2021) werd genomineerd voor de Herman de Coninckprijs en de J.C. Bloem Poëzieprijs. 

Haar nieuwe bundel is uitgegeven door uitgeverij Opwenteling als een uitgave binnen de serie De Kreeftafslag, een serie voor ‘atypisch werk, experimenteel, non-conformistisch.’ De uiterlijk vorm is al uniek: halverwege de bundel dient het cahier omgedraaid te worden en kun je de tweede helft lezen. 

Het eerste deel, Urgent & Uniek, bevat de observaties van een fondsenwerver, die zich gedwongen ziet om in zijn werk de richtlijnen te volgen die worden voorgeschreven door de bureaucratie en de technologie. Maatschappij en machines dicteren de regels, de mens gehoorzaamt onvoorwaardelijk.

De andere kant van de uitgave, Milieustraat, vertelt over de macht van de consumptiemaatschappij, de vervuilende manier waarop wij omgaan met de aarde en de gevolgen van ons gedrag. 

‘de pakketdienst verlaat mijn portaal en lacht geheimzinnig
de pakketdienst is ingewijd in het mysterie van dozen
altijd zijn er dozen onderweg naar ons en in beweging
staat er file tot het einde van de straat
worden bruggen, borden, lichten uit de roulatie genomen
dan nog komen er dozen

onzichtbaar en vanuit alle windrichtingen worden ze aangevoerd
na een pijnloze geboorte in gebouwen die we ook dozen noemen

altijd geeft een doos geboorte aan een nieuwe doos
ik wil niet vervelend doen maar het stapelt zich op’

Voor de vijfenzestigste keer werd in juni het Poetry International Festival gevierd in Rotterdam. Dichters van over de hele wereld hebben zich laten horen over het thema Words on the street in gedichten die over alledaagse dingen gaan en die overal om je heen te vinden zijn. In samenwerking met uitgeverij Koppernik is daarvan een bundel tot stand gekomen waarin de gedichten van achttien deelnemende dichters zijn opgenomen, met naast het origineel ook de Nederlandse en Engelse vertaling.

Nederland was vertegenwoordigd door Joost Baars, Kreek Daay Ouwens, Jörgen Gario en Nisrine Mbarki Ben Ayad. Bijzonder is dat er ook gedichten zijn opgenomen van dichters uit kleine taalgebieden: Quechua, een Indiaanse taal uit Zuid-Amerika; Dhuwal, de taal die door de oorspronkelijke bewoners van Noord-Australië gesproken wordt; Afrikaans en Bahasa Indonesia. Dichters van wie we misschien anders nooit iets zouden horen, maar met wie we nu kunnen kennismaken via deze bundel. Zoals de Zuid-Afrikaanse Lynthia Julius, die het volgende gedicht schreef dat vertaald werd door Alfred Schaffer:

‘Ménage à moi

meisjes die met zichzelf spelen
zien de hemel
maar gaan er niet heen

zij met hun Olivia Grey
en chardonnay
die hun binnenste
verkennen met vingers en Rabbits
hun eigen benen laten beven
van lakens dammen maken

die hun kamerdeuren sluiten
niet wachten op een pik
in kussens kreunen

Lynthia is geboren
Lynthia is uit het zelfdoodsbed opgestaan
Lynthia komt’

Stijn van Dalen (1994) is dichter, muzikant en zorgverlener. Binnen zijn grafische werk begon hij twee jaar geleden te experimenteren met poëzie. Het resultaat daarvan is zijn debuutbundel

Koud buffet, waarvan de titel al aangeeft dat iedereen hier iets tot zich kan nemen: je hoeft de bundel maar open te slaan: ‘Sta op, sluit aan, schep op, zet neer, schuif aan, eet op’.

Van Dalen zoekt zijn inspiratie in allerlei onverwachte en alledaagse gebeurtenissen, die hij vervolgens een andere lading probeert mee te geven om zijn lezers te verrassen en op nieuwe ideeën te brengen. Want kunst creëren moet voor iedereen mogelijk zijn, vindt hij. Doelloosheid, en daar dan de schoonheid van proberen te zien, is een van zijn favoriete onderwerpen. Zijn gedichten zijn vaak visueel, waarbij de vorm en de witregels een rol spelen voor de betekenis ervan. Omdat hij alles van een andere kant bekijkt dan die zich aandient op het eerste gezicht, zijn de gedichten weliswaar grappig, maar hebben dikwijls ook een serieuzere ondertoon.

‘Constatering

De tijd waarop u begon dit gedicht te lezen,
is verstreken. We kunnen samen vaststellen
dat u nu ouder bent dan wanneer u begon
met het lezen van dit gedicht. Rijker kunnen
we niet bevestigen, sterker niet, banger niet,
zelfs niet of u beter ruikt. Ouder wel.
Evenals het feit dat u dit minstens
één keer hebt gelezen.’