We vragen maar… 

Vierduizend euro. Dat is het bedrag dat we nodig hebben om een jaar lang twee websites draaiende te houden, Literair Nederland en Jong Literair Nederland. De laatste is vrij nieuw: we proberen niet alleen jongeren tot meer lezen te bewegen, maar ook de stap van jeugdboeken naar andere boeken te vergemakkelijken. Lezen is de wereld leren kennen.

Als iedere bezoeker van onze sites een paar centen zou betalen, dan hadden we die vierduizend zo bij elkaar. Maar het werkt anders.
De komende drie weken versturen we elke week een brief. Met de eerste ronde hopen we €2.500 op te halen, met de tweede €1.000 en met de derde en laatste €500. We houden u vanzelfsprekend op de hoogte over de stand van de donaties. 

Sinds 2002 vult Literair Nederland het literaire landschap aan met geredigeerde stukken over zorgvuldig geselecteerde boeken. In beide opzichten onderscheiden we ons van veel andere literaire sites. En sinds eind vorig jaar dus ook met een website over kinder- en jeugdliteratuur.  We worden steeds completer. Maar commercieel zijn we – bewust – nog steeds niet.

Zoals Bert Schierbeek al schreef: ‘Een pond veren vliegt niet als er geen vogel in zit.’

Leest u wel eens met plezier of instemming een stuk bij ons? Heeft u schrijvers via ons leren kennen? Kent uw schrijvers die bij ons passend besproken zijn? Kent u mensen die voor ons schrijven? Vindt u het goed dat wij bestaan? Helpt u ons dan aan een vogel?

 

Menno Hartman
oprichter Literair Nederland

Om Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via de rode knop. Waarvoor onze hartelijke dank!

Recent

26 december 2023

Beste boeken van 2023

26 december 2023

Een oeverloos bestaan

22 december 2023

Zoektocht naar Nataraja

Literair Nederland - 10 jaar geleden

02 januari 2014

Ontroerende bundel met gewaagde titel Ontroerende bundel met gewaagde titel
Recensie door Albert Hogeweij

Als er een prijs bestond voor de gewaagdste titel voor een dichtbundel zou Nog een grap, de laatste van Nachoem M. Wijnberg, die haast niet kunnen ontlopen. De verhouding tussen poëzie en grappen is immers een moeizame sinds Remco Camperts misprijzends oordeel: ‘Sinds Buddingh’/ verwachten veel mensen/ van poëzie/ een avondje lachen.// Dat is geen vooruitgang/ geloof ik/ maar eerder een stap achteruit.’