Nobelprijs Literatuur voor Amerikaanse dichteres Louise Glück

Door Ingrid van der Graaf

De verbazing was groot bij het horen van de naam Louise Glück als winnaar van de Nobelprijs Literatuur 2020. Wat in andere jaren altijd voor een stroom aan reacties zorgde bij het bekend maken van de winnaar van deze prijs der prijzen, bleef het nu opvallend rustig. Niet velen kenden haar werk, geen uitgever kon pronken met een uitgave van een vertaalde bundel van Glück. Al vertaalde Erik Menkveld in 2004 haar bundel The Wild Iris (1992), die in zijn geheel werd geplaatst in Raster#107, 2004, literair tijdschrift en voorganger van Terras.

Dichteres en essayist Louise Glück (1943) schrijft over persoonlijke zaken, is niet politiek geëngageerd. De beweegredenen achter de keuze van de Zweedse Academie is omgeven met raadselen, gedoodverfde winnaars worden genegeerd, wat niet gezien wordt, onbekend is, werd naar voren gehaald. ‘Maar wie weet’, schreef journalist bij De Morgen Dirk Leyman op zijn tijdlijn, ‘wordt ze wel even populair als die andere, toen vrij onbekende Poolse dichteres Wislawa Szymborska, die in 1996 de Nobelprijs kreeg?’ Szymborska brak wereldwijd door nadat zij de Nobelprijs kreeg.

Toch is Glück niet zo onbekend als wel lijkt. Eerder dit jaar kreeg ze bijvoorbeeld de Zweedse Tranströmerprijs voor haar oeuvre, enin 2003 – 2004 was ze Poet Laureate van de Verenigde Staten.

Direct na de bekendmaking interviewde Adam Smith van Nobelpize Media de overrompelde laureaat. Glück toont zich bewust van haar onbekendheid voor velen en gaf een leestip. 

“AS: (…) For those who are unfamiliar with your work …
LG: Many!
AS: …would you recommend a place for them to start, something that’s most characteristic perhaps?
LG: There isn’t, because the books are very different, one from another. I would suggest that they not read my first book unless         they want to feel contempt, but everything after that I think [is of some] interest. I like my recent work. I would say ‘Averno’   would be a place to start, or my last book ‘Faithful and Virtuous Night’.”

 

Dagblad Trouw citeerde een beroemde regel uit Glücks gedicht ‘Nostos’:

“We look at the world once, in childhood.
The rest is memory.”

 

 

Beeld: © Nobel Media. Ill. Niklas Elmehed

 

 

Om Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via de rode knop. Waarvoor onze hartelijke dank!

Recent

26 december 2023

Beste boeken van 2023

26 december 2023

Een oeverloos bestaan

Literair Nederland - 10 jaar geleden

06 januari 2014

Een boer met een bibliotheek Een boer met een bibliotheek
Recensie door Adri Altink

Al op de eerste pagina legt Benno Bernard treffend uit waarom hij een landjonker is: ‘Gezonde buitenlucht snuif ik met welbehagen op; ik boots hier op mijn bekoorlijke platteland tussen voormalige boeren de voormalige landadel na. Daartoe bewoon ik een oud boerderijtje, cultiveer elf are grond en koester vele anachronistische inzichten, die muf ruiken in de neus van mijn tijdgenoten.’

Wie deze zinnen na lezing van het hele Dagboek (het bestrijkt de periode van 2008 tot de eerste dagen van 2013) nog eens terugpakt, merkt hoe kernachtig dat zelfportret is.