21 maart 2013

Nijmeegs Boekenfeest groot succes

Door Ingrid van der Graaf

De grote zaal van concertgebouw De Vereeniging in Nijmegen was zaterdagavond 16 maart tot de nok gevuld toen  stadsdichter Marijke Hanegraaf  met haar gedicht Gravenbrug het Nijmeegs Boekenfeest opende. Dat Kees van Kooten,  op rood schoeisel het toneel betredend, de publiekstrekker van de avond zou zijn, was te verwachten. 

Al kunnen Oek de Jong en Dimitri Verhulst zichzelf rekenen tot veel gelezen auteurs, bij geen van hen was het publiek in zo grote getale aanwezig in de grote concertzaal, als bij de one-man-show van Kees van Kooten. Ondanks het geluid, dat in de eerste 15 minuten voor problemen zorgde waardoor Van Kootens verhalen niet de hele zaal bereikten, lag deze aan zijn voeten. Meer dan vijftig minuten lang vermaakte Van Kooten het publiek met verhalen uit zijn oeuvre waarvan de opbouw weldoordacht was en hij allengs meer en meer op de lach speelde. Van Kooten is sterk in het beschrijven van doorsnee situaties, steeds met een hilarische wending die de toehoorder (lezer) al ziet aankomen nog voor deze wordt benoemd. En daarmee krijg je geheid de lachers op je hand.

Een bruisende literaire avond waar op verschillende locaties schrijvers uit eigen werk voordroegen, geïnterviewd werden of waar gemusiceerd werd. In de Kleine zaal werd schrijver Marcel Rozer geïnterviewd over zijn boek Zo vader en in de Annazaal vertelde de eigenzinnige kunstenaar Joost Conijn hoe hij in zijn zelfgebouwde vliegtuig een reis maakte naar het oerwoud, waarover hij het boek Piloot van goed en kwaad schreef. Hagar Peters droeg voor uit eigen werk en de redactie van literair tijdschrift Op ruwe planken presenteerde zich in de entreehal. In het boekencafé werd een quiz gehouden en in de drukke  wandelgangen (1500 bezoekers) werd nagepraat met een glas in de hand, een boek gekocht en gesigneerd. Muziek was er van Awkward i die onlangs het gedicht De zachte krachten van Hans Verhagen op muziek zette.

Oek de Jong en Dimitri Verhulst (in die volgorde) werden geïnterviewd in de Grote zaal door redacteur en publicist Jasper Henderson over hun jongste werk. De vraag aan De Jong hoe je aan zo’n groot werk begint (Pier en Oceaan telt 800 bladzijden), antwoordde De Jong: ‘Vrij naïef’. Een idee voor een klein boek van ongeveer 150 pagina’s culmineerde in een indrukwekkend magnum opus waar hij, met onderbrekingen, acht jaar aan heeft gewerkt. Als de mediadrukte rond deze roman voorbij is, wil De Jong zich wijden aan een groots en enthousiasmerend essay over de roman.
Waar het gesprek tussen Henderson en De Jong een vrij kabbelend en vriendschappelijk karakter had, liet Dimitri Verhulst zich niet zo gauw in een kader plaatsen. Verhulst zet zichzelf neer als schrijver zonder pretenties. De geestigheid van Verhulst verhult zich in ironie. Veel vragen van Henderson werden gelaten voor wat ze waren. Verhulst wist overduidelijk hoe hij zichzelf wilde profileren. Onder meer om zijn visie over Europa is de Portugese schrijver Jose Saramago zijn grote voorbeeld. Verhulst kan niet tegen kritieken, reden waarom hij geen kranten leest en in Wallonië woont: daar is Frans de voertaal. Verhulst heeft een vuur in zich dat zich wel moet vertalen naar verhalen anders zou hij geheel afbranden, bekent hij zelf. In mei komt zijn nieuwe boek De Laatkomer uit, over een 74 jarige man die eindelijk eens iets voor zichzelf wil en daarom dementie voorwendt. Nadat Verhulst de eerste pagina’s had voorgelezen vroeg Henderson wat de emoties uit de zaal met hem deden, een vraag die niet is besteed aan Verhulst en dus ook geen antwoord kende.

Onder de titel Harmonie met Poëzie droegen dichters Jaap Robben en Anneke Claus gezamenlijk een gedicht voor dat begon met ‘We ruilden en we roofden’. Ze werden muzikaal ondersteund en begeleid  door harmonie-orkest Koningin Wilhelmina in een compositie van Nicoline Soeter. Een verrassend en muzikaal mooi stuk over de evolutie van de mens; van oertijd tot heden en het verschil blijkt niet zo groot. ‘We ruilden en we roofden’, ook nu nog.

 

Foto: Wintertuin / Bakker&Sistermans

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

31 juli 2017

Het gitzwarte leven

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer