8 mei 2013

Achtste editie van Grafisch/literair tijdschrift SLANG

Gesignaleerd door de redactie

Het achtste nummer van SLANG Magazine heeft als thema ‘Titaantjes’. Verschillende schrijvers die nog niet of nauwelijks publiceerden, hebben eraan bijgedragen. Rotterdammer Leen Steen heeft bijvoorbeeld een verhaal ingestuurd, net als Gentenaar Vincent Merckx; Erik-Jan Hummel uit Groningen heeft een gedicht in het nummer doen verschijnen.

SLANG Magazine bestaat sinds 2010 en verschijnt vier keer per jaar. Het wordt gemaakt en uitgegeven door een groep van twintig jonge redacteuren. die het nodig vonden dat er een nieuw literair tijdschrift werd opgericht. ‘In de literaire tijdschriften, traditionele of nieuwe, kom je steeds dezelfde namen tegen. Kleine tijdschriften worden steeds opnieuw door hetzelfde kliekje volgeschreven; de ‘groten’ zijn geneigd vooral stukken van gevestigde auteurs te plaatsen. Dat terwijl literaire tijdschriften zich juist nuttig kunnen maken door talent te vinden waar het niet voor het oprapen ligt. Uitgeverijen doen dat niet, want dat kost tijd, en tijd is geld. Wij werken niet voor geld, maar voor onze toekomst, dus wij kunnen wel die moeite doen. SLANG Magazine is een literair tijdschrift zoals het volgens ons hoort te zijn.’

In dit achtste nummer onder andere een interview met Edwin Frank, de uitgever die in Amerika de kortverhalen van Nescio liet verschijnen: ‘Je gaat er het werk van Nescio anders door bekijken. Niet als typisch Hollands, maar universeel.’

De redactie van SLANG Magazine laat zich erop voorstaan dat ze wordt gelezen door uitgevers, redacteuren en anderen die op zoek zijn naar nieuw talent. De redactie bestaat uit jonge vrijwilligers.

Kijk hier voor alles over SLANG Magazine en Bytes.

 

 

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer