12 december 2011

Matterhorn – Karl Marlantes

Vietnam, 1969. Tweede luitenant Waino Mellas is eenentwintig jaar en net aangekomen op Matterhorn: een Amerikaanse vesting diep in de Vietnamese jungle. Honderdtachtig mariniers van Bravo Compagnie voeren daar in een bijna volledig isolement oorlog. Een paar dagen na zijn aankomst krijgen ze het bevel in vijandig gebied op zoek te gaan naar een Noord-Vietnamese legerunit van onbekende grootte. Mellas zal ziekte, honger, bloedzuigers, tijgers en een vrijwel onzichtbare vijand moeten trotseren. Maar het zijn de valse loyaliteiten en de raciale spanningen die Bravo Compagnie bijna te val brengen.

Karl Marlantes, een veelvuldig onderscheiden Vietnamveteraan, werkte dertig jaar aan Matterhorn. Het resultaat is een rauw verslag dat de tragedie van Vietnam omzet in een krachtig en universeel verhaal over moed, vriendschap en opoffering, en over de waanzin van oorlog.

Karl Marlantes studeerde aan Yale University en Oxford University, en diende als marinier in de Vietnamoorlog.
Hij ontving meerdere onderscheidingen waaronder twee keer de Purple Heart. Matterhorn, waaraan hij dertig jaar werkte, is zijn eerste roman. Op dit moment werkt hij aan een non-fictiewerk over de morele en sociale bezwaren tegen oorlog, getiteld: What it is like to go to war.

Lees meer over Marlantes en de totstandkoming van Matterhorn bij VPRO’s Boeken.

 

Matterhorn

Auteur: Karl Marlantes
Verschenen bij: Uitgeverij Meulenhoff
Aantal pagina’s: 576
€ 22,95

Recent

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer