16 februari 2011

Martin Bosma. Te licht bevonden – Ronald Havenaar

Op vrijdag 18 februari 2011 verschijnt bij Uitgeverij van Oorschot een schotschrift onder de titel Martin Bosma. Te licht bevonden. Het werd geschreven door Ronald Havenaar. Van de achterflap:

‘De gedoogregering van populist Geert Wilders mist nog een meerderheid in de Eerste Kamer om haar programma waar ‘rechts Nederland de vingers bij aflikt’ ongestoord te kunnen uitvoeren.
VVD en CDA hopen dat daar op 2 maart 2011 bij de verkiezing voor de Provinciale Staten verandering in komt. En dát lukt alleen wanneer de PVV voldoende stemmen krijgt.

De door velen kwalijk geachte denkbeelden van de PVV worden meestal door Wilders uitgesproken maar komen uit de koker van zijn partij-ideoloog en toesprakenschrijver Martin Bosma. Wie is deze Bosma, of beter gezegd: op wiens denkbeelden baseert hij zich?

In zijn boek De schijn-élite van de valse munters (2010) beroept Bosma zich gretig op het werk van politicus en publicist Jacques de Kadt (1897?1988). Wat hem vooral in zijn politieke leermeester bevalt, is diens pleidooi voor een weerbare democratie, die de strijd met haar tegenstanders opzoekt. Maar terwijl volgens De Kadt elke politiek gebaseerd moet zijn op zakelijkheid, kennis en inzicht, zijn dit precies de kenmerken die aan Bosma’s gedachtegoed ontbreken. Bij hem zijn kennis en inzicht vervangen door schrille dogmatiek, geloofsijver en missiedrang. Historicus Ronald Havenaar toont aan dat Bosma uit zijn nek kletst.

“Men moet het gedachtegoed van de vijand serieus bestuderen, om hem des te beter te kunnen verslaan.” Zo luidde een van de uitgangspunten van De Kadt.’

Het schotschrift wordt om niet aangeboden door uitgeverij Van Oorschot en is vanaf vrijdag in de goede boekwinkel af te halen.
Het is ook te lezen als eerste artikel in de nieuwe Tirade.

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer